ดูไลฟ์สดมานานขนาดนี้ ต่อให้เป็นคนเจนจัดอย่างหลี่ร่างก็ยังถูกความบ้าระห่ำของโหยวฝูทำเอาสะดุ้ง
แต่สตรีมเมอร์กลับยังคงกำตลับเมตรของเธอไว้ ทำหน้าทำตางุนงงไม่รู้เรื่องรู้ราว
ถ้าไม่มองแววเจ้าเล่ห์ในดวงตาเขา หลี่ร่างคงนึกว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ
หลี่ร่างอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
ดูท่าสตรีมเมอร์จะรู้ดีถึงเสน่ห์ของตัวเอง และเข้าใจว่าท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอจะทำให้คนนึกเพ้อฝันไปต่าง ๆ นานา
[สตรีมเมอร์ หยุดมือเดี๋ยวนี้เลยนะ! เธออยากให้ผู้คุมกฎมาเหรอ??]
[ถึงฉันจะอยากดูมากก็เถอะ]
[ระหว่างสนองตัณหาส่วนตัวกับปกป้องห้องไลฟ์ สุดท้ายก็เลือกอย่างหลังอย่างยากลำบาก]
[ถ้านี่ไม่นับว่ารัก ]
[อย่าสั่งอเมริกาโน่เย็น มอบของขวัญ พัฟฟ์นุ่มเด้ง จยเนี่ยนหวาเพชร x1x2x3x4...x33]
โหยวฝูเก็บมือที่กำลังยึกยักกลับมา ทำหน้าน่าสงสารสุด ๆ “โอเคค่ะ แต่ฉันจำรอบอกไม่ได้จริง ๆ”
ฮานะกะประมาณด้วยสายตา เสื้อเชิ้ตที่โหยวฝูใส่รัดรูปมาก โค้งเว้าเต็มอิ่ม
ตัดสินด้วยสายตามืออาชีพของเธอ ขนาดกับรูปทรงชวนใจเต้นยิ่งนัก
ฮานะสรุป “พัฟฟ์ไม่ต้องพับค่ะ”
โหยวฝูถามขึ้นด้วยความสงสัย “แค่มองปุ๊บก็รู้เลยเหรอ?”
ฮานะตอบ “ใช่ เชื่อฉันสิ มีแต่ใหญ่กับไม่เล็ก”
เธอพูดอย่างเปิดเผย พร้อมยกนิ้วโป้งให้ โหยวฝูก็ยกตอบกลับไป
ฮานะก็เกิดความรู้สึกนับถือกันขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
บางทีนี่อาจเป็นมิตรภาพในหมู่คนอกเดียวกัน
[อือ... กะทันหันเนอะ จู่ ๆ ก็รู้ไซส์ของพัฟฟ์ซะงั้น]
[มากกว่าหรือเท่ากับ**]
[พวกย่านหน้าตาปกติกินดีแบบนี้เลยเหรอ!?]
[ไม่หรอก ๆ ตอนนี้เล่นทะลึ่งนี่โดนตรวจหนักมาก]
[พัฟฟ์บ้านเรานี่คุยเรื่องอึ๋มแบบใหญ่โตซะงั้น]