เซียนเค่อไหลถูกคนชี้หน้าด่าเป็นครั้งแรกในชีวิต
เขาไม่ใช่คนอารมณ์ดีอะไร ควรจะโกรธเป็นธรรมดา
แต่เมื่อมองดูข้อความส่วนตัว เสียงหวานหยดของพัฟฟ์น้อยก็เหมือนดังขึ้นข้างหูเซียนเค่อไหล สมองของเขาเล่นประโยคนั้นซ้ำอีกรอบให้ฟัง
การถูกด่าแบบนี้ก็ไม่ได้น่ารังเกียจอะไร อีกอย่างฝ่ายนั้นเป็นผู้หญิงที่ถูกเอาเปรียบอยู่แล้วด้วย
ต่อมาเขาก็ได้รับแคปหน้าจอแชทกว่า 10 รูปที่โหยวฝูส่งมา
เมื่อวานโหยวฝูก็อยากจะด่าเขาต่อ แต่เพราะไม่ใช่เพื่อนเลยส่งข้อความส่วนตัวได้แค่ข้อความเดียว นั่นทำให้พัฟฟ์น้อยโมโหจนแทบบ้า
เซียนเค่อไหลไม่ได้ทำอะไรผิด แต่มันก็ไม่ได้ขัดขวางโหยวฝูจากการพาลใส่เขาอย่างมีเหตุมีผล
โหยวฝูอัดอั้นกับ "สามารถส่งข้อความได้เพียงหนึ่งข้อความก่อนที่อีกฝ่ายจะตอบกลับ" มาทั้งคืน ตอนนี้ในที่สุดก็สามารถส่งข้อความส่วนตัวรัว ๆ ได้แบบไม่มีข้อจำกัด ระหว่างส่งแคปหน้าจอแชท โหยวฝูยังหาโอกาสสอดแทรกด่าเขาสองสามประโยค
พวกไม่ตอบข้อความส่วนตัวนี่คือการเงียบใส่ใช่ไหม พวกคนยุ่งที่ลืมพัฟฟ์น้อยไปจนถึงขอบฟ้าน่ะ
เซียนเค่อไหลหัวเราะทั้งขำทั้งจน นี่มันอะไรกันเนี่ย ปากเล็ก ๆ ก็พูดเก่งเหมือนกันนะ
ทางนี้โหยวฟูละเลงอารมณ์กับฟ้องร้องเสร็จ ก็กลับไปที่ห้องแชทเสียงเพื่อตามกระทืบต่อ เวลามีคนหนุนหลังเธอจะวางอำนาจบาตรใหญ่เป็นพิเศษ
โกหกแหละ ต่อให้ไม่มีใครหนุนหลังเธอก็วางอำนาจบาตรใหญ่เหมือนกัน
"หลิวลี่ ๆ เซียนเซียนบอกว่าเขาไม่ใช่พี่ใหญ่ของเธอนี่นา ทำไมมันไม่เหมือนกับที่เธอพูดเลยล่ะ ตกลงใครพูดจริงกันแน่"
น้ำเสียงของโหยวฝูฟังดูไร้เดียงสามาก น้ำเสียงออดอ้อน ราวกับกำลังสับสนอย่างจริงใจ แต่ในใจหัวเราะจนจะตายอยู่แล้ว
"แปลกจังเลยนะ หนูไม่รู้จะเชื่อใครดี หลิวลี่เธอพอจะรู้เบาะแสอะไรไหม"
หลิวลี่กัดฟันแทบหัก
[75][เซียนเค่อไหล]: เออ ฉันเปลี่ยนจากพี่ใหญ่สำมะเลเทเมาเป็นเซียนเซียนได้รวดเร็วขนาดนี้เลยนะ
[75][เซียนเค่อไหล]: พัฟฟ์ใจกว้างขนาดนี้ ฉันเองก็ควรแสดงออกบ้างไม่ใช่หรือไง
[เซียนเค่อไหล มอบ ดินแดนลับในเมฆ x1x2x3...x100 ให้ พัฟฟ์น้อย]
[เซียนเค่อไหล มอบ ปราสาทในฝัน x1x2x3...x100 ให้ พัฟฟ์น้อย]