สตรีมเมอร์ไม่มีเวลามาเสียใจกับเรื่องไร้สาระ ข้อความส่วนตัวของเธอถูกคำเชิญจากสมาคมและชายวัยกลางคนยัดเข้ามาจนเต็มไปหมด
เมื่อโหยวฝูเห็นคำสารภาพรักอันลึกซึ้งที่ว่า “อยากมีบ้านให้เธอ” ก็ไม่คิดอะไรนอกจากรู้สึกอยากจะอ้วก
อะไรกันนี่ แฟนคลับพวกนี้มันเป็นพวกไหนกันแน่
แล้วก็สมาคมพวกนั้น เธอเพิ่งไลฟ์สดไปไม่ถึงชั่วโมง ทำไมถึงมาจับจ้องเธอได้? เธอดูหลอกง่ายขนาดนั้นเลยหรือ?
โหยวฝูรวยมานาน คิดไม่ถึงเลยว่าการมีคาร์นิวัลไหลเข้ามาหลายสิบในวันแรกที่ไลฟ์สดนั้นเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน
ก็เงินแค่นี้ยังไม่พอให้เธอซื้อกระเป๋าสักใบเลยด้วยซ้ำ
หลังจากเธอกดล้างข้อความส่วนตัวทั้งหมด ก็มีข้อความใหม่ส่งเข้ามาพอดี
[อย่าสั่งอเมริกาโน่เย็น ส่งข้อความมา]
โหยวฝูหัวเราะเหยียดก่อนจะกดเข้าไปดู
[อย่าสั่งอเมริกาโน่เย็น]: โกรธจริงเหรอ? สตรีมเมอร์ใจน้อยขนาดนั้นเลย?
[พัฟฟ์นุ่มเด้ง]: คุณป้าที่หย่าร้างแล้วอย่างฉัน จะกล้าโกรธจักรพรรดิอเมริกาได้ยังไง
ตอนแรกโหยวฝูไม่ได้ตั้งใจจะสนใจเขา แต่ผู้ชายคนนี้ปากเจ้าเล่ห์เหลือเกิน เธอกลืนคำลงไปไม่ลง
ฝั่งอเมริกาโน่เย็นเองก็นึกว่าพัฟฟ์จะไม่สนใจเขาแล้ว ที่ไหนได้ตอบกลับมาเร็วกว่าที่คิด
เขาไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ดูท่าคุณป้าจะค่อนข้างติดใจที่ถูกเรียกว่าคุณป้า
[อย่าสั่งอเมริกาโน่เย็น]: งั้นต่อไปจะไม่เรียกคุณป้าแล้วนะ ได้มั้ย
[พัฟฟ์นุ่มเด้ง]: ยังอยากเรียกอะไรอีก?
[อย่าสั่งอเมริกาโน่เย็น]: เธออยากให้ฉันเรียกอะไร?