เส้าหลี่คิดไว้ว่าอาจจะถูกโหยวฝูปฏิเสธ เพราะยังไงสตรีมเมอร์ตัวน้อยก็ดูบริสุทธิ์ซื่อ ๆ แบบไม่เคยเห็นโลกกว้างมาก่อน เขาจู่ ๆ บอกว่าจะปั้นเธอให้เป็นดาวดัง สตรีมเมอร์ตัวน้อยจะตื่นตกใจก็เป็นเรื่องปกติ
แต่เส้าหลี่ไม่คิดว่าเหตุผลที่โหยวฝูปฏิเสธจะดูไร้สาระขนาดนี้ จนคาดไม่ถึงเลย
เส้าหลี่ไม่ค่อยมีความอดทน ปากก็จัด แต่เขามองเห็นศักยภาพอันยาวไกลในตัวโหยวฝู มีความมั่นใจในอนาคตที่เธอจะเปล่งประกายในวงการบันเทิง เลยอดทนพูดจาดี ๆ เกลี้ยกล่อมเธอว่า “เรื่องที่เธอกังวลพวกนี้มันเรื่องเล็กน้อย ขอแค่เธอทำงานดี ๆ ไม่ทำเรื่องชั่ว ไม่เป็นดารามีมลทิน จะไปมีคนว่าง ๆ นั่งด่าเธอทุกวันมากมายขนาดไหนกัน? เธอวางใจได้เลย ถ้าเธอมีความคิดจะทำจริง ๆ ฉันดูแลเธอเอง รับรองว่าทรัพยากรทุกอย่างที่ให้เป็นสิ่งที่เธอต้องการที่สุด ไม่ให้เธอทำงานที่ไม่เหมาะแล้วถูกจับผิดเป็นแน่”
โหยวฝูไม่แยแสเรื่องพวกนั้นเลยสักนิด เธอจับเอาคำพูดของเส้าหลี่มาคิดเล็กคิดน้อย “ที่บอกว่าไม่ค่อยมีคนด่า ก็แปลว่ายังไงก็ต้องมีคนบางส่วนด่าฉันสินะ”
เส้าหลี่: “...”
เส้าหลี่: “สำหรับนักแสดงแล้วมันก็แน่นอนอยู่แล้ว”
อินเทอร์เน็ตพัฒนาไปขนาดนี้ ใครก็ตามที่มีตัวตนปรากฏต่อสาธารณะย่อมไม่สามารถทำให้ทุกคนชอบได้ร้อยเปอร์เซ็นต์