โหยวฝูกลับถึงบ้านแล้วถึงค่อยกดยอมรับคำขอเป็นเพื่อนของเยี่ยนจินซวี่
【YJX】:หนูชื่อโหยวฝูใช่ไหม พ่อพิมพ์ชื่อไม่ผิดใช่ไหมจ๊ะ
พ่อแกสิ!
โหยวฝูอยากด่าเขาสักยก แต่พอนึกถึงภาพเลือดสาดในห้องส่วนตัวเมื่อครู่ ก็รู้ว่าผู้ชายคนนี้แค่ทำตัวมีเมตตาอยู่ภายนอก เนื้อในร้ายกาจสุด ๆ เผลอ ๆ จะเหม็นเน่าไปหมดแล้วด้วยซ้ำ
โหยวฝูจึงตอบกลับไปอย่างเรียบร้อยสองคำว่า【ถูกต้อง】
พยายามระบายความไม่พอใจที่มีต่อเขาลงในเครื่องหมายวรรคตอนที่เย็นชาเป็นพิเศษ
【YJX】:รู้จักกับเยี่ยนจวีเหวยได้ยังไง
เพิ่งทักมาก็ถามเรื่องนี้เลยเหรอ
โหยวฝูครุ่นคิดว่าจะตอบอย่างไรดี
ทำไมเธอเป็นแค่ตัวแทน ยังต้องมาเจอผู้ปกครองด้วยนะ
【พัฟฟ์นุ่ม】:เจอกันที่แห่งหนึ่ง แล้วก็รู้จักกันค่ะ
【YJX】:ที่ไหน
【พัฟฟ์นุ่ม】:ที่กินข้าวค่ะ
【YJX】:มื้อเช้า มื้อกลางวัน หรือมื้อเย็น
อะไรเนี่ย! ถามละเอียดขนาดนี้เลยเหรอ!
โหยวฝูเดือดปุด ๆ จนฟาดโต๊ะเบา ๆ
【พัฟฟ์นุ่ม】:น้ำชายามบ่ายค่ะ
【YJX】:เริ่มรำคาญพ่อแล้วใช่ไหม
【YJX】:อย่าโทษพ่อเลยนะ พ่อมีลูกชายแค่คนเดียว เลี้ยงดูทะนุถนอมมาตั้งแต่เล็ก
【YJX】:ลองคิดดูสิ เขาไม่มีแม่ตั้งแต่เด็ก พ่อเลี้ยงเขามาคนเดียว ความลำบากและความทุ่มเทที่พ่อมีให้ หนูคงเข้าใจไม่ได้หรอก
อะไรของเขาเนี่ย โหยวฝูเริ่มระแวดระวัง
ผู้ชายคนนี้เป็นพวกคลั่งลูกชายหรือเปล่า ทำไมพูดจาชวนสะพรึงขนาดนี้
แต่เมื่อครู่เยี่ยนจวีเหวยบอกชัด ๆ ว่าพ่อของเขาเป็นปีศาจร้าย ตั้งแต่เล็กจนโตก็เร่งรัดให้เขาเติบโตเกินวัย แถมตั้งแต่เขายังเด็กมากก็คิดจะยกบริษัททั้งบ้านให้ดูแลแล้ว