ป้ายที่แขวนอยู่บนห้องอาบน้ำนั้นเป็นของสั่งทำขึ้นพิเศษอย่างชัดเจน พิมพ์ด้วยตัวอักษรการ์ตูนกลมมน ที่มุมซ้ายบนมีรูปสุนัขพันธุ์คาวาเลียร์ คิง ชาลส์ สแปเนียลเวอร์ชันคิวกะดึงดูดสายตา
กัปตันทีมร้องอ๋อออกมา "ที่นี่เมื่อก่อนเป็นของรุ่นพี่โหยวฝูใช้ แต่คุณไม่ต้องใส่ใจหรอกครับ"
เพราะหลังจากกู้ยี่ปั๋วกับเฉินฟ่างเรียนจบไปแล้ว โหยวฝูก็ไม่ได้มาที่ชมรมบาสเกตบอลอีกเลย
เหวินเหรินอวี่ไม่เข้าใจว่าเขากำลังพูดอะไร "ทำไมเด็กผู้หญิงถึงต้องมาอาบน้ำในห้องเปลี่ยนเสื้อของทีมบาสเกตบอลชายด้วย"
กัปตันทีมลูบจมูกตัวเอง "แหะๆ แบบนี้ครับ ก็เพราะว่าเมื่อก่อนมีรุ่นพี่ผู้ชายสักคนชอบกอดคนอื่นทั้งที่ตัวเปียกเหงื่ออยู่ตลอดไงครับ..."
เหวินเหรินอวี่ยิ่งรู้สึกเหลือเชื่อ ถึงขั้นไร้สาระ "พวกคุณปล่อยให้แฟนสาวของสมาชิกในชมรมเข้าออกห้องเปลี่ยนเสื้อตามอำเภอใจหรือ"
เขารู้สึกไม่ชอบใจกับสไตล์การทำงานแบบนี้จนเกือบจะล้มเลิกการเข้าชมรม
จู่ๆ กัปตันทีมก็ทำหน้ามุ่ยด้วยความตื่นเต้น "รุ่นพี่โหยวฝูไม่ใช่แฟนของพวกเขาสักหน่อยครับ!"
แล้วพวกเขาล่ะเนี่ย รุ่นพี่คนนี้มีแฟนกี่คนกันแน่
เหวินเหรินอวี่ไม่อยากอยู่นานกว่านี้ "ขอโทษด้วยครับ ผมไปดูชมรมอื่นต่อก่อนนะครับ"