โหยวฝูไม่อยากไปออกทริปกับชีฉงเซิงเลยสักนิด
แต่การอยู่บ้านยังมีคนที่เธอไม่อยากเผชิญหน้ามากกว่า นั่นก็คือคุณนายหวังชุนเฟิน
ตั้งแต่ที่เธอหนีออกจากบ้านไปครั้งหนึ่ง คุณนายหวังก็เปลี่ยนท่าทีกับเธอไปราวฟ้ากับดิน
จากสุภาพสตรีผู้หยิ่งยโส กลายเป็นแม่พระใจดี
เรื่องผิดปกติย่อมมีเบื้องลึก โหยวฝูแอบกระซิบข้างหูชีฉงเซิงว่า คุณนายหวังมีอะไรไม่พอใจเธอหรือเปล่านะ
ชีฉงเซิงแปลกใจ “ทำไมเธอถึงคิดอย่างนั้น”
ต่อให้ผู้เป็นแม่จะไม่พอใจเขาก็ตาม แต่ก็ไม่มีทางไม่พอใจโหยวฝูแน่
โหยวฝูยิ่งเบาเสียงลงกว่าเดิม พูดสิ่งที่คาดเดาอยู่ในใจออกมา “คุณนายหวังคงอยากให้คุณแต่งกับคุณหนูลูกผู้ดีมีฐานะเสมอกันในที่สุด ตอนนี้เธออ่อนหวานกับฉันมาก อาจจะเพราะรู้สึกผิดอยู่บ้างก็ได้”
คุณนายหวังก็ยังมีจิตสำนึกอยู่บ้าง
ชีฉงเซิงไม่รู้เลยว่าในหัวน้อย ๆ ของภรรยามีความคิดประหลาด ๆ อัดแน่นอยู่มากแค่ไหน เขาฟังแล้วรู้สึกขำดี แต่ไม่รู้ว่าคุณนายหวังจะรับได้ไหมหลังจากได้ยิน
วันต่อมา คุณนายหวังชวนโหยวฝูไปดื่มชายามบ่ายที่บ้านเก่า
โหยวฝูมาถึงก็พบว่าในซุ้มน้ำชาในสวนยังมีคุณหนูที่ดูคุ้นตานั่งอยู่ ดูเหมือนจะเป็นคนที่คุณนายหวังเคยจับมือพูดคุยอย่างสนิทสนมคราวก่อน
โหยวฝูก้าวถอยหลังเล็กน้อยอย่างระแวดระวัง กำสายกระเป๋าแน่น
หมายความว่าไง จะเล่นตรง ๆ ต่อหน้าเลยหรือ
ดวงตาสีอ่อนของเสื้อกั๊กน้อยเต็มไปด้วยความหวาดระแวง คุณนายหวังชุนเฟินทั้งขำทั้งจนใจ
ถ้าลูกชายไม่เตือน เธอคงไม่รู้ว่าพฤติกรรมตัวเองถูกโหยวฝูตีความผิดเพี้ยนไปขนาดไหน
หวังชุนเฟินตบเบาะนุ่มข้างตัว