"พี่อาจารย์!"
ท่ามกลางลายมนต์จักรวาล จงหงงอวี่มองปรากฏการณ์ประหลาดบนท้องฟ้า ในความตะลึงสุดขีด เธอก็ระเบิดความวิตกกังวลไร้ที่สิ้นสุดออกมา
ปรากฏการณ์บนฟ้านั้น น่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!
เหมือนดั่งกฎแห่งแข็งกร้าวสุดและกฎแห่งอ่อนนุ่มสุดทั้งสอง กำลังปะทะกันจนถล่มทลายสูญสิ้นไปโดยสิ้นเชิง!
เธอมองภาพนี้ ดุจการได้เห็นโลกาวินาศทั้งมวล
เธอย่อมมองออกเช่นกันว่า นี่คือกฎอันน่าสะพรึงกลัวสองสายบนร่างพี่อาจารย์ของเธอเอง ที่กำลังปะทะกันอย่างสะเทือนโลก!
"ไม่ถูกต้อง!"
"เซี่ยวเย่เข้ากำลังทำอะไรกัน? เขาไม่รู้หรือว่าสถานการณ์นี้จะเกิดขึ้น? ไม่ใช่ เซียวเย่เป็นคนมีเหตุผลเสมอมา ทำไมเขาถึงทำแบบนี้?"
ในสมองของสยงเจี้ยนเฟยก็เกิดเสียงกึกก้องขึ้นมา
เขาเอ่ยออกมาอย่างตะลึง ร่างที่ตึงเครียดแทบจะหักกระดูกตัวเองออกมาเป็นสองท่อน!
"โฮ้ง! โฮ้ง! โฮ้ง! โฮ้ง!"
สายตาของหมาต้าหวงเดิม ถูกดึงดูดไปที่สุนัขปีศาจนรกที่น่าสะพรึงกลัวนั่น
สัตว์สายเดียวกัน หมาต้าหวงย่อมสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันหาที่เปรียบมิได้จากร่างของสุนัขปีศาจนรก
ส่วนสุนัขปีศาจนรกเอง ในตอนแรกก็หันไปมองหมาต้าหวงหนึ่งครั้ง
ดูเหมือนมันก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างบนร่างหมาต้าหวงเช่นกัน
แต่ตอนนี้ สุนัขทั้งสองตัวต่างถอนสายตาจากกันและกัน สายตาของทั้งคู่จับจ่อไปที่ปรากฏการณ์ประหลาดบนท้องฟ้า และที่เซียวเย่ผู้นั่งขัดสมาธิอยู่กลางลายมนต์
"พี่อาจารย์……"
ท่ามกลางคนทั้งหมด มีเพียงหน้าของหนานหนานเท่านั้น ที่ดูเหมือนจะไม่แสดงความตึงเครียดหรือความตะลึงใด ๆ ออกมา