“พวกต่างเผ่า... กำลังจะล่าถอยกันแล้วรึ?!”
“การต่อสู้ครั้งนี้ ไม่ว่าจะฝ่ายต่างเผ่าหรือฝ่ายคนของจีนในปิศาจนคร ตั้งแต่เริ่มรบมันก็กลายเป็นการเดินหมากระกันเดือด ตัดสินกันที่ไพ่ตายสุดท้าย!
ตอนนี้ฝ่ายคนของปิศาจนครกลับมีไพ่ตายที่ดูเหมือนอยู่นอกกระดาน ไม่มีใครเอื้อนเอ๋ยถึงแม้แต่น้อย แต่กลับทรงพลังฝืนสวรรค์อีกหนึ่งใบ ดุลยภาพระหว่างสองฝ่ายจึงพังทลายลงในพริบตา!
การที่พวกต่างเผ่าล่าถอย เป็นเรื่องสมเหตุสมผล!”
“แต่บนสะพานปิศาจนครน่ะ ชายที่ชื่อเซียวเย่น่ะ กำลังทำอะไรอีก? มันยังคงผนึกอักขระอยู่อีกรึ?!”
บนยอดหอคอยที่สูงที่สุดของปิศาจนคร ยอดฝีมือระดับไร้เทียมทานจากต่างแดนที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเมืองนี้หลายคน เงยตามองไปยังเซียวเย่อีกครั้งในวินาทีนั้น
พวกเขาเห็นอย่างชัดเจนว่าเซียวเย่กำลังผนึกอักขระด้วยสองมือ ราวกับกำลังหลอมสิ่งใดที่พิเศษและแปลกประหลาด!
“มันคิดจะฉวยใช้ความกดดันอันไร้เทียมทานของมหาอาคารผู้วิวรณ์นี้ สังหารพวกต่างเผ่าที่แข็งแกร่งซึ่งกำลังหนีกลับลงใต้สะพานอีกสักตัวสองตัวรึ?!”
“มันน่าจะมีความสามารถพอที่จะทำได้!”
“แต่ตอนนี้ข้ายังสงสัยเป็นอย่างยิ่งว่า เหล่าตัวตนต่ำต้อยของจีนที่ยังอยู่แค่ครึ่งก้าวสู่ขั้นเทพ หรือมากที่สุดเพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นเทพ มันทำได้อย่างไรถึงได้ควบคุมอาคารผู้วิวรณ์นี้อย่างถึงขีดสุดของฟ้า?
ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเพิ่มสิ่งพิเศษบางอย่างลงไปบนอาคารผู้วิวรณ์นี้อีกด้วย!