โรงพยาบาลประชาชนอันดับหนึ่งแห่งหนานเจียง ห้องผู้ป่วยวิกฤตหมายเลขหนึ่ง
หน้าประตู
หลินชิงเสวี่ย แพทย์หญิงผู้เย็นชา และบรรดาแพทย์พยาบาลที่ติดตามมาก่อนหน้านี้ เวลานี้ล้วนได้ทราบสถานการณ์ภายในห้องผู้ป่วยแล้ว บรรยากาศหน้าประตูก็พลันหนักอึ้งขึ้นมาทันใด
คุณปู่ฉู่เข้าขั้นวิกฤตแล้ว?;
แถมแพทย์เจ้าของไข้ที่รักษาท่านผู้เฒ่าฉู่ ยังเป็นไอ้หมอเถื่อนขี้ฆ่าเซียวเย่อีก?!
"ฉันก็ว่าเมื่อกี้ที่เขาช่วยเด็กหญิงคนนั้นน่ะ มันต้องเป็นเรื่องบังเอิญแน่ๆ เขาเคยช่วยใครรอดบ้างล่ะ คราวนี้เห็นธาตุแท้แล้วสินะ! นั่นมันท่านผู้เฒ่าตระกูลฉู่เลยนะ เขาซวยแน่!"
"ใช่! รักษาหวัดธรรมดาๆ กลายเป็นอาการวิกฤตได้ยังไง? นี่มันจะเอาให้ตายนะ! โรงพยาบาลเราคงพลอยโดนหางเลขไปด้วย!"
หมอคนหนึ่งเอ่ยปากขึ้นด้วยความตกตะลึง ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดัน!
หมออีกหลายคน ในเวลานี้ก็มองไปยังประตูห้องผู้ป่วยวิกฤตที่ปิดสนิท แล้วเอ่ยปากคล้อยตาม
ความรังเกียจเดียดฉันท์ที่สั่งสมมานาน ได้ฝังรากลึกลงในหัวใจของคนจำนวนมากจนยากจะถอน
ในความรับรู้ของทุกคนนั้น เซียวเย่ก็คือหมอเถื่อนขี้ฆ่าที่มีเส้นสาย และก็มีแต่หมอเถื่อนขี้ฆ่าเท่านั้นแหละ ที่จะรักษาหวัดตัวร้อนธรรมดาๆ ให้กลายเป็นอาการวิกฤตได้!
ระหว่างที่พวกเขากำลังถกเถียงกันนั้น พยาบาลเจ็ดคนที่ไม่มีเส้นสาย ก็ถูกหวังเฮ่าจัดแจงให้เข้าไปในห้องผู้ป่วยวิกฤตหมายเลขหนึ่ง
คนของตระกูลฉู่ใกล้จะถึงแล้ว แม้ว่าคนจะต้องตายแน่ๆ แต่การช่วยเหลือก็ต้องทำให้เหมือนกำลังช่วยสุดชีวิต!
เรื่องช่วยเด็กเป็นความบังเอิญ?;
หวังเฮ่าได้ยินคำพูดพวกนี้ก็ตะลึงไปเล็กน้อย เขายังไม่รู้เรื่องที่เซียวเย่ช่วยเด็กเมื่อครู่ แต่ตอนนี้บรรยากาศเคร่งเครียด เขาจึงไม่มีโอกาสถามมากความ
เวลาผ่านไปทีละนิด ทุกคนต่างรอคอย
"หวังเฮ่า ฉันจำได้ว่าก่อนหน้านี้คุณกับรองผู้อำนวยการเป็นผู้ให้การรักษาท่านผู้เฒ่าฉู่นี่นา?" หลินชิงเสวี่ย แพทย์เจ้าของไข้ห้องวิกฤตหมายเลขเจ็ด ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จู่ๆ ก็มองไปทางหวังเฮ่า
หลินชิงเสวี่ยมีทักษะการแพทย์ยอดเยี่ยมเป็นเลิศ บวกกับพื้นฐานการศึกษาในต่างประเทศ และผลงานการตรวจรักษาจริงในโรงพยาบาล ทำให้นางมีสถานะในโรงพยาบาลไม่น้อย
นางรู้เรื่องภายในของโรงพยาบาลชั้นสูงอยู่บ้าง
"คุณหมอหลินครับ คุณคงจำผิดกระมัง ผมกับอาไม่เคยมีส่วนร่วมในการรักษาท่านผู้เฒ่าฉู่สักหน่อย..."
"ท่านผู้เฒ่าอยู่ที่ไหน?"
แต่คำพูดของหวังเฮ่ายังไม่ทันจบ เสียงตวาดกราดเกรี้ยวเร่งรีบเสียงหนึ่ง ก็ดังขัดจังหวะหวังเฮ่าอย่างกะทันหัน
จากนั้น ร่างห้าหกคนก็ตรงดิ่งมาถึงตรงหน้าพวกเขาด้วยความเร็วสูงสุด
ในบรรดาห้าหกคนนี้ ผู้ที่ยืนอยู่ด้านหน้าคือเด็กสาวสวมเสื้อคลุมสีเลือด นัยน์ตาคมเรียวรูปคิ้วงดงามหาใดเปรียบ ทว่ากลับแผ่กลิ่นอายเดียวดายเยือกเย็นออกมา
นางดูอายุเพียงสิบหกสิบเจ็ดปี แต่ทุกอิริยาบถกลับแฝงไว้ซึ่งมาดแห่งผู้สูงศักดิ์
เด็กสาวผู้นี้ก็คือหลานสาวของท่านผู้เฒ่าตระกูลฉู่ ฉู่เทียนเยว่!
ด้านซ้ายของนาง เป็นชายชราท่าทางเหมือนพ่อบ้านอาวุโส เมื่อครู่เป็นเขาเองที่เอ่ยปาก!
ส่วนด้านขวาของนาง เป็นชายชราผมขาวโพลน คิ้วขมวดแน่น บนหลังของเขาสะพายกล่องยาแพทย์แผนจีนโบราณใบหนึ่ง
"พวกคุณมาแล้วสินะครับ ท่านผู้เฒ่าฉู่ยังอยู่ในห้อง เซียวเย่กำลังช่วยเหลืออย่างสุดกำลัง!"
หวังเฮ่าเห็นดังนั้น สีหน้าก็เคร่งขรึมสุดขีด ก้าวไปข้างหน้าเอ่ยปากอย่างรวดเร็วและจริงจัง
หวังเฮ่ายามนี้ กลับคืนสู่ท่วงท่าราวกับผู้มีพรสวรรค์แห่งยุคอีกครั้ง หนักแน่นมั่นใจ เคร่งขรึม สูงสง่าหล่อเหลา ดั่งเทพหมอผู้เลื่องชื่อของแท้
ฟึ่บ!
ฉู่เทียนเยว่กลับไม่ชายตามองหวังเฮ่าแม้สักนิด
นางเดินตรงไปยังหน้าประตู แล้วผลักประตูห้องผู้ป่วยวิกฤตอย่างแรง!
ลึกลงไปในดวงตาอันเดียวดายเยือกเย็นราวธาราแห่งเหมันต์ แฝงไว้ด้วยความร้อนรนและความห่วงใยอย่างลึกซึ้ง
"ท่านโจว ท่านรีบตรวจท่านผู้เฒ่าให้เร็วเข้า!"
คนรับใช้เก่าแก่ของตระกูลฉู่ที่อยู่ด้านหลังฉู่เทียนเยว่ ในเวลานี้ก็เร่งเร้ามองไปยังชายชราที่มาด้วยกัน ผู้สะพายกล่องยาแพทย์แผนจีนโบราณ
ชายชราที่สะพายกล่องยาแพทย์แผนจีนโบราณผู้นั้น สายตาในขณะนี้กลับกวาดมองไปยังหลินชิงเสวี่ยที่อยู่ในกลุ่มคนแวบหนึ่ง
เขาตะลึง แปลกใจ
ดูเหมือนเขาจะรู้จักหลินชิงเสวี่ย
แต่เวลานี้คับขัน ไม่ทันจะได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดแล้ว เขาหมุนตัวเดินไปยังประตูห้องผู้ป่วยวิกฤตหมายเลขหนึ่งเช่นกัน
มือของฉู่เทียนเยว่ ได้ผลักไปถึงบานประตูแล้ว!
……
ภายในห้องผู้ป่วยวิกฤตหมายเลขหนึ่ง ก่อนประตูจะถูกผลัก
เข็มเงินสามเล่มในมือเซียวเย่ สั่นไหวด้วยความถี่พิเศษอย่างรวดเร็ว
สีหน้าของเซียวเย่ในชั่วขณะนี้ก็ซีดขาวมากกว่าเดิม
เวลานี้เขาสูญสิ้นพลังบำเพ็ญ ร่างกายนี้ก็มีสภาพปวกเปียกอย่างมาก เมื่อครู่เพื่อช่วยชีวิตเด็กหญิง เขาได้ฝืนเผาผลาญเลือดลมในร่างกายจนเกินขีดจำกัด เพื่อใช้เข็มคืนวิญญาณเก้าทรลักษณ์
อาการป่วยของท่านผู้เฒ่าฉู่ ร้ายแรงกว่าเด็กหญิงคนนั้นยิ่งนัก
ตัวเขาในชาติก่อนระเหเร่ร่อนในสรรพภพแห่งการฝึกฝนมานานสามพันปี ประสบการณ์โชกโชน เนื่องจากเขามีความค้างคาใจต่ออาชีพแพทย์มาตลอด ดังนั้น ตอนที่เขาในชาติก่อนฝึกฝน จึงใส่ใจในวิชาแพทย์ของโลกบำเพ็ญเพียรเป็นอย่างยิ่ง
กระทั่ง ตนเองเคยฝึกฝนอยู่ ณ แดนศักดิ์สิทธิ์แห่งโอสถยาวนานถึงสองร้อยกว่าปี ตรัสรู้คัมภีร์เทียนเย่าแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์โอสถ
อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นเวทช่วยชีวิตที่ผู้บำเพ็ญใช้ จำต้องใช้พลังปราณที่แท้จริง
หากในร่างของตนยังมีพลังปราณที่แท้จริงเหลืออยู่สักนิด เขาก็สามารถทำให้ท่านผู้เฒ่าฉู่หายเป็นปกติในพริบตาได้แล้ว เมื่อเทียบกับบาดแผลสุดสะพรึงในโลกแห่งการฝึกฝนแล้ว โรคของท่านผู้เฒ่าฉู่ไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึงเลย
ปัญหาคือ ตอนนี้ในร่างของเขา ไม่มีพลังปราณที่แท้จริงหลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย
กระทั่ง เลือดลมก็ยังถูกเผาผลาญเกินไปเมื่อครู่ที่ช่วยเด็กหญิง
เพียงแต่ว่า สิ่งนี้มิอาจทำให้เซียวเย่จนตรอกได้
ต้นเหตุโรคที่แท้จริงของท่านผู้เฒ่าฉู่ คือภายในหัวใจได้มีปรสิตประหลาดยิ่งตัวหนึ่งแทรกซึมเข้าไป
เซียวเย่ในช่วงเวลาไม่กี่วินาทีนี้ ก็ได้เชื่อมโยงประสบการณ์ที่บ่มเพาะอยู่ ณ หุบเขาแห่งโอสถในชาติก่อนนานสองร้อยปี สร้างเข็มวิธีกดปรสิตตัวนั้นลงชั่วคราวขึ้นโดยตรง
เซียวเย่ใช้เข็มเงินสามเล่ม ทำให้ปรสิตตัวนั้นจมเข้าสู่ห้วงนิทราโดยตรง
สภาวะนี้สามารถคงอยู่ได้เป็นเวลาสองชั่วโมง
และด้วยเวลาสองชั่วโมงที่มีนี้ ตัวเขาเองสามารถหาโอสถใดๆ มาได้ตามสะดวก แล้วขับดันปรสิตตัวนั้นออกมา
มิเช่นนั้น ตัวเขาพักผ่อนสักสองชั่วโมง ฟื้นฟูเลือดลมสักหน่อย ก็สามารถกำจัดปรสิตตัวนั้นได้เช่นกัน
เข็มเงินในมือเซียวเย่ สั่นไหวอย่างรวดเร็วบนหน้าอกของท่านผู้เฒ่าฉู่
รองผู้อำนวยการหวังชิงยวิน หลังจากเอ่ยเงื่อนไข โดยคิดว่าเซียวเย่ยอมรับการข่มขู่และล่อลวงของเขาแล้ว สายตาก็ละจากร่างเซียวเย่ไป
เขากำลังครุ่นคิดอย่างรวดเร็วว่า อีกสักพักหลังจากคนตระกูลฉู่มาถึงแล้ว เขาควรรับมือด้วยท่าทีเช่นไร ถึงจะโยนความรับผิดชอบทั้งหมดไปให้เซียวเย่ได้!
มือของเซียวเย่ยังสั่นไหวรวดเร็ว เขาไม่แม้แต่จะมองหวังชิงยวินสักนิด!
"ทำไมต้องเป็นพวกเรา ทำไมพวกเราถึงได้โชคร้ายแบบนี้?"
ในห้องผู้ป่วยวิกฤต แพทย์พยาบาลเจ็ดคนที่หวังเฮ่าส่งเข้ามาก่อนหน้านี้ มองภาพตรงหน้า สีหน้าในชั่วพริบตาล้วนเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
พวกนางล้วนเป็นแพทย์พยาบาล ย่อมคุ้นเคยกับอุปกรณ์หลายชนิดรอบเตียงผู้ป่วยเป็นอย่างดี
กราฟและตัวเลขที่แสดงบนอุปกรณ์นั้น พวกนางเห็นแค่กวาดตา ก็รู้ว่า ท่านผู้เฒ่าฉู่บนเตียงผู้ป่วย กำลังจะตายแล้ว!
พวกนางเมื่อครู่ไม่รู้เรื่องอะไรเกิดขึ้นเลย ก็ได้รับแจ้งชั่วคราว ให้มายังห้องผู้ป่วยวิกฤตหมายเลขหนึ่งช่วยเหลือรักษาท่านผู้เฒ่าฉู่
พอมองว่าแพทย์เจ้าของไข้คือเซียวเย่ หัวใจของพวกนางก็พลันเย็นวาบ
เซียวเย่ก็คือหมอเถื่อนขี้ฆ่าที่ชื่อเสียงเหม็นเน่าที่สุดในโรงพยาบาลมิใช่หรือ
ในสายตาของคนส่วนใหญ่ในโรงพยาบาลแล้ว เซียวเย่ไม่ใช่หมอเลยสักนิด พูดให้ถูกคือ เซียวเย่ควรเป็นฆาตกร!
พวกนางล้วนรู้สึกว่า เซียวเย่คงมีเส้นสายที่ลึกซึ้งมาก ถึงได้ไม่ถูกไล่ออก!
ตอนนี้ หมอเถื่อนขี้ฆ่าคนนี้ กำลังจะรักษาท่านผู้เฒ่าฉู่จนตายแล้ว?;
ไม่ มองจากสิ่งที่เครื่องมือแสดง คนต้องไม่รอดแน่!
อัตราการเต้นของหัวใจลดลงมาถึงสิบสามแล้ว!
คลื่นสมองก็เกือบจะราบเรียบแล้ว!
นี่ต้องไม่รอดแน่นอน!
จบสิ้น!
พวกนางตกใจจนร่างแข็งทื่อ สมองเบื้องหลังมีแต่ความหวาดกลัว!
พวกนางเป็นเพียงคนตัวเล็กๆ แม้พวกนางจะไม่ใช่แพทย์เจ้าของไข้ แต่หากโทสะอันน่าสะพรึงของตระกูลฉู่ตกกระทบมายังพวกนางเพียงเศษเสี้ยว เกรงว่าสำหรับพวกนางคงเป็นหายนะครั้งใหญ่!
พวกนางล้วนไม่มีเส้นสายเลยสักนิด ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ถูกเรียกตัวมาชั่วคราวหรอก!
นี่มันเคราะห์ร้ายจากฟ้าดินชัดๆ!
"พวกเธอกลัวว่าเขาจะตายหรือ?"
เซียวเย่ก็ไม่ได้มองไปทางแพทย์พยาบาลพวกนั้น ในยามนี้ มือของเซียวเย่หยุดลงชั่วขณะ จู่ๆ ก็เอ่ยปาก!
อะไรนะ?;
ไอ้หมอเถื่อนขี้ฆ่านี่กำลังพูดอะไร?;
คนไข้ตายไปแล้วหรือ?!
"ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด……"
และก็ในยามที่พวกนางร้อนรนร้อนใจสุดขีดนั่นเอง เครื่องวัดอัตราการเต้นหัวใจที่เดิมทีมืดสลัวลง กลับพลันส่งเสียงถี่รัวดังขึ้นมา
ส่วนอัตราการเต้นของหัวใจที่ลดลงมาแต่เดิม ก็พุ่งสูงขึ้นในพริบตา
ในขณะเดียวกัน อุปกรณ์ตรวจวัดสัญญาณชีพหกเครื่องข้างเตียงผู้ป่วย ก็แสดงผลเปลี่ยนแปลงไปในทางตรงกันข้ามราวกับฝืนสวรรค์ในชั่วขณะนี้เช่นกัน!