“ถ้าอย่างนั้นก็ฆ่าเสียก็แล้วกัน”
เซกิจิชิกิงามิ สายตาเพียงพักไว้ที่เซียวเย่ไม่กี่วินาที แล้วก็ขยับออกไป
น้ำเสียงของมันเรียบเฉย
สายตาของมันกวาดมองไปรอบ ๆ
การปรากฏตัวออกมาอีกครั้งในโลกภายนอก มันสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าโลกนี้เปลี่ยนไปบางอย่างแล้ว!
มันเคยฟื้นขึ้นมาหนึ่งครั้งในยุคก่อนฉิน
ครั้งนั้นมันฟื้นขึ้นก็เพราะสัมผัสได้ว่าโลกภายนอกมีบางอย่างผิดปกติ
แต่หลังฟื้นขึ้นมา มันศึกษาอยู่นานหลายครา จึงพบว่าความผิดปกติครั้งนั้น ไม่ใช่ยุคสมัยที่มันต้องรอจริง
“มหายุคนี้ น่าจะใช่ยุคสมัยที่ข้ารอคอยมาตลอด”
เซกิจิชิกิงามิ พลันปิดตาลง
ราวกับว่ามันกำลังรับรู้สิ่งใดสักอย่าง!
ซว!
ร่างของมันพุ่งทะยานขึ้นไปด้านบนราวสิบเมตร!
มันนั่งไขว่ห้าง
มันปิดตาลง ดูเหมือนไม่แคร์เลยว่าที่นี่คือที่แห่งใด ก็ไม่แคร์การต่อสู้ด้านล่าง
เก้าพันปีก่อน มันตัดขาดเส้นทางแห่งวิถี จากนั้นก็จมดิ่งสู่การหลับใหลท่ามกลางความโดดเดี่ยวและความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด — มันกำลังรอคอยโอกาสหนึ่งเดียว!
โอกาสที่จะพามันจากครึ่งฝีเท้าจักรพรรดิ ก้าวข้ามธรณีประตูอันไร้เทียม สู่ขั้นจักรพรรดิที่แท้จริง!
โอกาสแห่งการพิสูจน์ตนเองก้าวสู่วิถี!
มันชัดแจ้งยิ่งกว่าใครว่า เก้าพันกว่าปีก่อน ฟ้าดินระหว่างนี้ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่มหาศาล
แต่จวบจนยุคชางโจวของจีน ความเปลี่ยนแปลงนั้นจึงระเบิดออกอย่างสมบูรณ์ นั่นก็คือภัยพิบัติเลือดแห่งฟ้าดินที่ส่งผลกระทบต่อไปอีกหลายพันปี!