“ท่านอวิ๋น?!”
วืด!
หญิงสาวชุดสีเหลืองอ่อนเมื่อเห็นว่าอวิ๋นจงเสวี่ยกลับตอบตกลงข้อเสนอของสวีเทียน ดวงตาของเธอจึงไม่อาจซ่อนความประหลาดใจและตกตะลึงไว้ได้
“ช้าหรือเร็วก็ต้องเข้าไปอยู่ดี”
“เมื่อต้องเข้าผ่านรอยแยกนั้น ข้างในก็ย่อมเจอกันอยู่แล้ว”
“การร่วมมือกัน ไม่มีอะไรไม่ดี”
หญิงงามผู้นั้นเอ่ยเสียงเรียบ ราวกับกำลังอธิบายให้หญิงสาวชุดเหลืองอ่อนฟัง แต่ก็ราวกับว่าไม่ใช่
น้ำเสียงของเธอฟังดูไม่ค่อยมั่นคงนัก
หญิงสาวชุดสีเหลืองอ่อนยังอยากจะเปิดปาก เธอดูจะไม่อยากเข้าไปในภูเขาจักรพรรดิตรงหน้านี้พร้อมกับสวีเทียนผู้ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษเช่นนี้เลย
แต่พอเธอกำลังจะพูด ก็ถูกหญิงงามผู้นั้นห้ามเสียก่อน
“ดี!”
“ท่านอวิ๋นตัดสินใจเด็ดขาดจริง ๆ ถ้างั้นเราไปกันเถอะ”
“เวลาไม่มากแล้ว!”
“คนของตระกูลโหยวกู่ตอนนี้เข้าไปแล้วบางส่วน!”
สวีเทียนปรบมือเบา ๆ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาขณะนั้นก็เผยรอยยิ้มออกมา
เขาไม่พูดอะไรเพิ่ม หันตัวแล้วเดินนำทางไปข้างหน้าทันที
หญิงสาวชุดสีเหลืองอ่อนก็รีบเข้าไปใกล้หญิงงามผู้นั้น
มือทั้งสองของเธอเงียบ ๆ ก่ออาณาขึ้นมาหนึ่งเบ้า ท่าทางเธอจะมีวิชาลับบางอย่างสำหรับสื่อสารกับหญิงงามผู้นั้น
แต่มือเพิ่งจะขยับ ก็ถูกหญิงงามผู้นั้นสกัดเสียก่อน
เซียวเย่มองเห็นฉากนี้ จึงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย