“วิชาต้องห้าม: คว้าเอาหน้าโลหิต!”
มือของเซียวเย่ ได้สอดเข้าไปในโลงศพนั้นเสียแล้ว
ในตันเถียนของเซียวเย่ เลือดเนื้อของตัวเองแทบจะชดเชยครอบคลุมจารึกทองแดงโบราณทั้งหมด พร้อมกันนั้น ตราประทับที่มือทั้งสองข้างของเซียวเย่ก่อขึ้น ก็มีเลือดเนื้อไหลออกมาด้วย!
ใบหน้าของเซียวเย่ ณ ขณะนี้ซีดเผือดลง
แต่ดวงตาของเซียวเย่ กลับสว่างไสวถึงขีดสุด
ฉับ!
เซียวเย่ผลักตราประทับที่มือทั้งสองก่อขึ้น พุ่งตรงเข้าหาหัวใจที่อยู่ในสภาพถูกผนึก แต่ยังคงแผ่ความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวไร้ขอบเขตนั้น!
ตึง! ตึง! ตึง!
หัวใจเต้นถี่!
ตราประทับที่เซียวเย่ก่อขึ้น ผลึกแนบสนิทกับผิวหัวใจนั้น!
กฎแห่งวัฏสงสารภายในร่างของเซียวเย่ ณ วินาทีนี้ เคลื่อนไหวถึงขีดสุด!
“คว้า!”
เซียวเย่ ณ ขณะนี้ ตะโกนก้องอีกครั้ง!
อักษรวิเศษที่แนบอยู่บนหัวใจที่กำลังเต้นถี่ ณ วินาทีนี้ เคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง เลือดบนอักษรวิเศษนั้นกระทั่งเดือดพล่านอย่างน่าสะพรึงกลัว!
พื้นทวิภาครอบหัวใจนั้น ก็สั่นไหวเงียบ ๆ ตามไปด้วย!
กร๊ากก!
ภายในโลงศพนั้น หัวใจเม็ดนั้น ณ เสี้ยววินาทีนี้ ในที่สุดก็สั่นคลอน!
ทั้งตำหนักโบราณ เมื่อหัวใจสั่นคลอน เหมือนคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวไม่สิ้นสุด แม้แต่ลายเทพผู้เป็นเจ้า และมหาอาคมภายในตำหนักโบราณทั้งหมด ณ วินาทีนี้ ก็สั่นคลอนตามไปด้วย!
“เหตุใดเจ้าจึงทำเช่นนี้ ตัวดีนี่!”
“เจ้าอยากคว้าหัวใจองค์มหาจักรพรรดิ์เม็ดนั้น?!”
ผู้ตัดวิถีผู้หนึ่งที่มองดูอยู่ฝ่ายเดียว คิดหาคำตอบอย่างบ้าคลั่งเพื่อจะได้เข้าเชิงทีหลังแต่มาก่อน ในฐานะนกกระจอกเหลืองในสุภาษิตตั๊กแตนตำข้าวจับจักจั่น นกกระจอกเหลืองอยู่เบื้องหลัง ตอนนี้ดวงตาหดแคบลงอย่างรุนแรง!