"ขีดสุด!"
"การรบแบบเหนือขีดสุดแบบนี้ แม้จะมีพลังต่อสู้ที่ก้าวข้ามขั้นแดนอย่างน่าสะพรึงกลัว วิธีต่อสู้ก็ทะยานเหนือขีดสุดมาโดยตลอด แต่ด้วยวิถีการต่อสู้แบบสุดขีดนี่เอง มันก็มีขีดสุดของมันเอง!"
"เพราะว่า ร่างกายมนุษย์ มีขีดจำกัด!"
"วิธีต่อสู้แบบนี้ แทบเป็นการปะทะกันด้วยพลังของร่างกายล้วน ๆ อย่างน่าสะพรึงกลัว ไม่ได้ใช้พลังภายในเลย ร่างกายคนคนหนึ่ง ภายใต้การระเบิดเหนือขีดสุดแบบนี้ จะฝ่าฝืนได้อีกกี่วินาที?"
"ถ้าเป็นผู้บำเพ็ญธรรมดา — ไม่ แม้แต่อัจฉริยะธรรมดา สิบวินาทีก็ถือว่าถึงขีดสุดแล้ว!"
ชายวัยกลางคนแห่งตระกูลหลงที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางฝูงชนโดยไม่เปิดเผยตัวตน ก็เอ่ยขึ้นทีละคำในยามนี้
เขาเห็นแจ้งยิ่งกว่าใคร!
เขามองไปยังเซียวเย่ ดวงตาของเขาก็เผยให้เห็นรอยตะลึง
ต่อมา เขาพูดขึ้นเบา ๆ ว่า "แม้จะมีเล่ห์เหลี่ยมการต่อสู้แบบพลุดอกไม้ไฟ แต่มีผู้ใดกัน ที่กล้าเป็นฝ่ายลงมือก่อนใส่ผู้ที่ก้าวเข้าสู่ระดับแดนเทพไปแล้วข้างหนึ่ง ทั้งที่ตนเองอยู่เพียงครึ่งก้าวสู่ขั้นเทพ?!"
"คุณพ่อ ก็ ก็หมายความว่า แม้การต่อสู้ครั้งนี้จะขัดขืนฟ้า แต่เซียวเย่ก็ต้องแพ้อยู่ดี?!"
"ความได้เปรียบที่เขามีอยู่ตอนนี้ เป็นเพียงเปลือกนอกเท่านั้น"
"เมื่อร่างกายของเขาถึงขีดสุดเมื่อใด ความได้เปรียบตรงหน้าก็จะพังทลายในพริบตา?"
หญิงสาวแห่งตระกูลหลงเอ่ยถามรัวอย่างกระวนกระวาย
"ถูกต้อง"
"ในปีนั้น คนบ้าที่ชื่อหลิงเฮ่าหราน ในยุทธการที่ขั้วโลกเหนือ ได้สร้างสถิติขัดขืนฟ้าไว้เพียงหนึ่งเดียว คือ 31 วินาที!"