“จักรพรรดิเงาแห่งญี่ปุ่น อิชิอิซาบูโร่ พลังต่อสู้ที่แท้จริงจะแข็งแกร่งได้ถึงระดับนี้เลยเหรอ?!”
“เพดานพลังต่อสู้ขั้นสูงสุดแห่งขั้นเทพ จะสูงได้ถึงเพียงนี้ นี่... นี่แน่ใจนะว่าไม่ได้ล้ำเลยขั้นเทพไปแล้ว การโจมตีครั้งนี้...”
บนยอดไม้ใหญ่ ใบหน้าของเซินจุ้ยที่เผยให้เห็นความปิติยินดี ณ ขณะนี้ก็ปะทุขึ้นด้วยความตะลึงอันหาที่เปรียบมิได้เช่นกัน
แข็งแกร่ง!
การโจมตีสุดท้ายของอิชิอิซาบูโร่ แข็งแกร่งจนเกินจินตนาการของเขาไปแล้ว!
แม้แต่ชีวิตและความตายของเซียวเย่ แม้แต่เซินจุ้ยผู้ห่วงใยเซียวเย่อย่างสุดหัวใจ ณ ขณะนี้ก็ลืมมันชั่วขณะหนึ่งไปเสียด้วยซ้ำ
เพราะ!
ตั้งแต่เสี้ยววินาทีที่เซียวเย่ก้าวเข้าสู่ตำหนักโบราณนินจาเงา เขาก็รู้แล้วว่าเซียวเย่ไม่มีทางมีชีวิตออกมาจากที่นี่ได้อีก
และการโจมตีครั้งนี้ ย่อมเป็นการโจมตีที่ปิดฉากทุกอย่าง!
ไม่ว่าเจตนาสังหารที่เซินจุ้ยมีต่อญี่ปุ่นจะหนักหน่วงแค่ไหน ความแค้นจะลึกเชื้อไฟแค่ใด เขาก็ต้องยอมรับว่าภายใต้การโจมตีครั้งนี้ เซียวเย่ไม่มีทางมีโอกาสรอดชีวิตอีกแล้วอย่างเด็ดขาด
อำนาจระเบิดออกจากการโจมตีครั้งนี้ น่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะบรรยาย
“ขั้นเทพขีดสุดเพียงลำพัง ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะมีพลังต่อสู้มากมายถึงเพียงนี้”
“แต่การลงมือของผู้ตัดวิถี ที่ปะทุออกมาไม่ใช่เพียงกฎและพลังงานเพียงลำพัง หากยังมีการควบคุมอย่างถึงขีดสุด รวมถึงการเสริมพลังของวิญญาณหลังตัดวิถีอีกด้วย”