ซึ่ง!
ทันทีที่เซียวเย่ก้าวผ่านประตูใหญ่ที่ปิดค้างอยู่ครึ่งจอน เขารู้สึกได้ถึงการสั่นสะเทือนอันน่าสะพรึงกลัวจากด้านหลัง สายตาจึงเงยขึ้นมองย้อนไป
องค์ชายสามแห่งราชสำนักตงหวงงันหรือ?!
ดวงตาของเซียวเย่หุบลงเงียบ ๆ ชั่วครู่
ในวินาทีนั้นเอง เซียวเย่มองไม่เห็นร่างขององค์ชายสามแห่งตงฮวง แต่เขากลับสัมผัสได้อย่างแหลมคมถึงพลังสายธรรมชาติอันแข็งแกร่งถึงขีดสุดที่แผ่ออกมาจากร่างนั้น!
ซึ่ง!
เซียวเย่ควบคุมร่างของหนุ่มน้อยผู้กำลังถือโคมไฟสำริดโบราณเอาไว้ รีบก้าวออกไปด้านขวาอย่างรวดเร็วสองก้าว
เขาไม่ได้ยืนกั้นทางประตู
ในขณะเดียวกัน ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในศาลาโบราณแห่งนี้ ร่างของเขาก็ตึงเครียดขึ้นทันที
มืดมิด เย็นเยียบ เงี่ยงงัน!
และภายในศาลาทั้งหมด ดูเหมือนจะยังมีคลื่นกฎแห่งสวรรค์พิเศษบางอย่างแผ่ซ่านอยู่จนขนลุกเกรียวไปทั้งตัว!
นั่นคือความรู้สึกแรกของเซียวเย่หลังก้าวเข้ามาในศาลา!
"ตามมา!"
เพียงที่เขาก้าวเข้ามา เสียงของหลวีเหอก็ดังขึ้นทันที
ซึ่ง!
แต่ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง นอกประตู ร่างขององค์ชายสามแห่งราชสำนักตงหวงที่เพิ่งฝ่าด่านแห่งน้ำเข้ามา ก็พุ่งทะยานเข้ามาในศาลาอย่างบังคับ เปรียบดั่งเงาสะท้อนที่พร่าเลือนหนึ่งวูบ
เสียงเจ๊าะ! เสียงเจ๊าะ!
หลวีเหอแม้จะตึงเส้นเอ็นตึงเต้นเพียงใด แต่เขาก็ไม่คิดมาก่อนว่าเบื้องหลังจะมีพลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้แผ่มาโดยฉับพลัน
ขาทั้งสองงอล้ม ใต้ความกดดันอันสุดจะรับไหว เขาจึงคุกเข่าลงกับพื้นทันที