บรรดาคนบนเรือรบของตระกูลจงต่างหันสายตามองไปยังทิศนั้นอย่างรวดเร็ว
ที่ปลายทางของช่องทางที่พวกเขาเดินทางมา มีเรือพายหลังคาดำลำหนึ่งกำลังแล่นอยู่บนผืนน้ำอย่างเงียบสงบ
เมื่อเทียบกับความตื่นตระหนกและความตะลึงงันบนเรือรบของเหล่ากำลังชั้นนำริมฝั่งในตอนนี้ เรือหลังคาดำลำนั้นกลับให้ความรู้สึกถึงรสชาติแห่งเต๋าอันแสนสงบ
ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างในห้วงฟ้าดินนี้ ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับมันเลย!
บนดาดฟ้าเรืออูเผิงลำนั้น มีเด็กหญิงสองคน หญิงใหญ่กับหญิงเล็ก โดยเด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่งถือลูกชิ้นผลไม้เคลือบน้ำตาลอยู่ในมือ แล้วกำลังมองดูรอบ ๆ อย่างแปลกใจ
"จะ...จะใช่เด็กหญิงตัวน้อยคนนั้นจริง ๆ! ฉันนึกออกแล้ว ตอนที่เราเข้าเมือง เธอคือคนแรกที่เราพบในเมืองผี!"
"แต่...แต่เธอไม่ควรจะอยู่ในเมืองผีหรือ? ทำไมตอนนี้เธอถึงปรากฏตัวบนเรือผีหลังคาดำในตำนานลำนั้นได้?"
ผู้อาวุโสระดับยอดฝีมือคนหนึ่งของตระกูลจงมองไปยังด้านหน้า ดวงตาของเขาในวินาทีนี้แทบแข็งค้าง!
"ดูสิ คนที่อายุมากกว่าน่ะเป็นใคร เธอไม่ใช่หญิงคนแรกที่เดินออกมาจากบ้านหลังนั้นหรือ?!"
"เด็กหญิงตัวน้อยคือคนแรกที่ปรากฏบนถนนในเมืองผี ส่วนเด็กหญิงที่โตกว่า ไม่ใช่หญิงคนแรกที่เปิดประตูออกมาบนถนนสายหลักหรอกหรือ?"
สายข่าวกรองฝีมือดีคนหนึ่งของตระกูลจงก็เอ่ยขึ้นอย่างกะทันหันในวินาทีนี้!
"เป็นทั้งสองคนนั้นงั้นหรอ?!"
"ฉันนึกออกแล้ว ตอนนั้นที่อยู่ในเมืองผี ฉันก็สังเกตเห็นความผิดปกติของทั้งสองคนนี้แล้ว!"