ฮึ่ง!!
แต่ในตอนที่มือของกังฉุนจิ่วเกอกำลังจะคว้าลงมาที่เซียวเย่เป็นครั้งที่สองอย่างน่าสะพรึงกลัวนั้น ด้านหลังเขากลับบังเกิดเสียงร้องคำรามที่น่าสะพรึงกลัว ดังกระหน่ำขึ้นอย่างกะทันหัน
บริเวณหลังกลางของกังฉุนจิ่วเกอ ความว่างเปล่าในตอนนี้ต่างราวกับถูกกดทับด้วยพลังอันแปลกประหลาดน่าสะพรึงกลัวบางอย่าง จนบิดเบี้ยวผิดรูปอย่างหนัก
"คำราม!!"
ฉับ!
มือของกังฉุนจิ่วเกอในครั้งที่สองแทบจะแตะต้องตัวเซียวเย่ได้แล้ว แต่เขากลับไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรืดมือกลับอย่างรวดเร็ว ร่างของเขาพุ่งเฉียงไปทางขวาทันที!
ในอากาศ เงาสะท้อนวูบผ่านไป
มีสิ่งหนึ่งราวกับสิ่วแหลม ทิ่มแทงทะลุผ่านอากาศยังตำแหน่งเดิมที่เขายืนอยู่ บนสิ่วนั้นมีอักขระแปลกประหลาดเปล่งประกายระยิบ
สิ่วทะลุผ่านไป อวกาศก็ถูกเจาะเป็นช่องมืดสนิทหนึ่งช่อง!
"สำนักฮั่วอู่ ซินหยุน!"
"เจ้ากลับยังไม่ตายอีกงั้นรึ!!"
โอกามูระคิวคาคุเอนตัวไถลหลบสิ่วทองสัมฤทธิ์นั้น สายตาของเขาจ้องมองเห็นอย่างชัดเจน ในระยะประมาณ 700 เมตรด้านหลังเขา หญิงสาวผู้หนึ่งสวมชุดกี่เพ้ายุคสาธารณรัฐ จุดชาดไว้กลางคิ้ว ร่างสูงสง่า แฝงกลิ่นอายเต๋าอันพิเศษ กำลังยืนนิ่งอยู่อย่างสงบ
แต่ความว่างเปล่าด้านหลังนางกลับดูปั่นป่วน
นางราวกับบังคับเจาะทะลุความว่างเปล่าได้ในพริบตา แล้วพุ่งมาถึงที่แห่งนี้ด้วยความเร็วสูงสุด!
"ซิน...ซินหยุน!"
"หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งสำนักฮั่วอู่ในยุคสาธารณรัฐ ซินหยุน!!"
บนยอดยอดเมฆ เชียนไต้เยี่ยเมื่อเห็นหญิงผู้นี้ปรากฏกาย แววตาของนางก็ตกตะลึงค้างอีกครั้ง!