บนลานกว้าง สายตาของผู้คนอีกมากมายในตอนนี้ก็หันไปมองเซียวเย่โดยพลการ!
ตาย?!
ในหัวของผู้คนจำนวนมาก ความคิดนี้ผุดขึ้นทันทีเป็นอย่างแรก!
ด้วยนิ้วชี้ที่น่าสะพรึงกลัวตกลงมา เซียวเย่ยืนอยู่กับที่ไม่ขยับแม้แต่น้อย ราวกับตกใจจนงงงวย ไม่ทันได้ตั้งตัวตอบโต้!
ฮึ่ม!
อากาศสั่นกึกก้อง พลังงานสะเทือนโลกที่ระเบิดออกจากนิ้วนั้นมาถึงกลางคิ้วของเซียวเย่แล้ว เส้นผมปลายหน้าผากของเขาขาดกระจายโดยตรง
เซียวเย่ก็ยังไม่ขยับ
บนลานกว้าง พวกต่างเผ่าจำนวนมากในหัวของพวกมันแทบเห็นภาพว่าอีกไม่ช้า ศีรษะของเซียวเย่จะระเบิดกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยราวแตงโม
กร๊ะ!
แต่ก็ในวินาทีนี้เอง พลังงานสะเทือนโลกที่ระเบิดออกจากนิ้วนั้น เมื่อมาถึงระยะห่างหนึ่งนิ้วจากกลางคิ้วของเซียวเย่ กลับหยุดลงโดยฉับพลัน
พลังงานสะเทือนโลกนั้นในตอนนี้ ราวกับปะทะกับแรงต้านที่น่าสะพรึงกลัวเหนือคำบรรยาย
ไม่อาจก้าวเข้ามาได้อีกแม้แต่นิดเดียว!
เกิดอะไรขึ้น?
บนลานกว้าง ผู้คนจำนวนมากยังไม่ทันได้ตั้งตัว
แม้แต่ลี่วเหอ ต่างเผ่าที่อยู่ใกล้เซียวเย่ที่สุด ในตอนนี้ก็อ้ำอึ้งไปเช่นกัน
“ข้าฆ่าพวกสเกลาร์มธรรมดาสักตน ท่านจะขวางเส้นทางด้วยหรือ?”
“กิ๊กๆๆ!”
“จางหลิง เจ้าเคยลงมือเพื่อผู้ชายคนหนึ่งเมื่อไร?”
หลินเหยามองเห็นภาพนี้ ดวงตางดงามราวปีศาจกลับแวบไปด้วยความเย็นชาเป็นจังหวะหนึ่ง ทว่าความเย็นชานั้นก็กลายเป็นรอยยิ้มเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้งในชั่วพริบตา