ตูม!
“ปลอม?!”
“หนีไปตั้งแต่เมื่อไหร่? แหตาความว่างเปล่า?! ตัวมดตัวนั้น มันหนีไปก่อนถึงแหตาความว่างเปล่า?! เทียนเหอเย่หม่าใช้แหตาความว่างเปล่านั่น แต่กลับไม่ได้ดักร้องร่างของมันไว้จริงๆ?!”
“มันใช้ร่างแยกปลอมในจังหวะนั้น หลอกตาคนทั้งหมด?!”
เหล่าผู้ตัดวิถีห้าหกคนที่เกือบจะพุ่งเข้าปะทะเซียวเย่แล้ว ในชั่วขณะนั้นก็มองเห็นความจริงตรงหน้าทั้งหมด!
สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปพรึบพับในทันที
พวกเขาเข้าใจแล้ว ว่าตรงหน้านี้มันเกิดอะไรขึ้น!
พวกเขาตะลึง!
แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองในตอนนี้!
ผู้ควบคุมร่างของเผ่าแขนเกล็ดนี้แท้จริงแล้วเป็นใคร?
สามารถขับเคลื่อนร่างของเผ่าแขนเกล็ด ก่อร่างแยกขึ้นมาหลอกตาพวกเขาทุกคนได้งั้นรึ?
ในหัวของพวกเขาก็นึกขึ้นได้ทันทีถึงภาพเมื่อครู่ ตอนที่เผ่าแขนเกล็ดถูกองค์ชายสามแห่งราชสำนักบังคับข่มเหงิด แล้วเทียนเหอเย่หม่าก็ฟาดฝีมือสะท้านโลกออกมา ภาพตอนที่มันถูกขวางไว้อีกครั้ง
ตอนนั้น เซียวเย่ดิ้นรน ตื่นตระหนก หวาดกลัว!
ตอนนั้น เผ่าแขนเกล็ดนั้นดูเหมือนจะสูญสิ้นความสามารถในการต้านทานไปแล้วทั้งหมด!
โดยเฉพาะหลังจากถูกเทียนเหอเย่หม่าใช้วิชาต้องห้ามรัดมัดไว้!
แต่พอมองย้อนกลับมาตอนนี้!
การแสดงที่น่าสมเพชเหมือนมดตัวนั้น ในยามที่สิ้นหวังและวิตกกังวลที่สุด กลับเป็นภาพลวงตาที่ใหญ่ที่สุด ภาพลวงตาที่หลอกตาคนทั้งหมด!