“แมลงหนอนปีศาจรับใช้?!”
เซินจุ้ยตกตะลึงงัน
“ใช่แล้ว หนอนปีศาจตนนี้ เดิมทีคือแขนขวาของจักรพรรดิผู้หนึ่ง ที่ปฐมบรรพบุรุษรุ่นที่สามของตระกูลอิชิอิ ฝ่าฟันความตายเกือบทั้งชีวิต กลับออกมาจากเขตหวงห้ามแห่งหนึ่งได้ แล้วจึงนำมาหลอมรวมกับหนอนปีศาจที่แปลกประหลาดยิ่ง ใช้เวลาหลอมต่อเนื่องกว่าพันปี จึงหลอมสำเร็จ
หนอนปีศาจตนนี้ ทำให้สายโลหิตโดยตรงของตระกูลอิชิอิ เมื่อประสบภัย สามารถส่งข่าวขอความช่วยเหลือถึงสายโลหิตโดยตรงด้วยกันเองได้ทันที
และ!
ทั้งผู้สืบทอดตำแหน่งและประมุขตระกูล ยังสัมผัสตำแหน่งของหนอนปีศาจรับใช้ตนอื่นได้ผ่านตนนี้
แท้จริงแล้ว มันถูกสร้างขึ้นเพื่อช่วยชีวิต
เมื่ออิชิอิซาบูโร่บุกเข้าไปในศาลบรรพบุรุษ เพื่อจะพาของบางอย่างออกไป รอยประทับล่องหนบนแขนของเขาก็ส่องประกายขึ้นหนึ่งครั้ง
ในตอนนั้นเอง อิชิอิซาบูโร่ถึงกับรู้สึกตัวขึ้นมาอย่างฉับพลันว่า บนตัวตนของเขา ยังมีสิ่งนี้อยู่
ในฐานะสายโลหิตโดยตรงของตระกูลอิชิอิ อิชิอิซาบูโร่ย่อมรู้จักหนอนปีศาจรับใช้เป็นอยู่แล้ว
เขารู้สึกตัวขึ้นมาทันที
พี่ชายของเขา สามารถตามหาตัวเขาได้ตลอดเวลาผ่านหนอนปีศาจรับใช้
เมื่อเป็นเช่นนี้ แม้เขาจะหนีไปสุดขอบฟ้า พี่ชายของเขาก็ยังตามร่องรอยของเขาเจอได้
ในวินาทีนั้น เขาก็สิ้นหวัง
แผ่นดินกว้างใหญ่เพียงไร ก็ไม่มีที่ให้เขาพำนักอีกต่อไป
เขากลับไปที่ห้องครัวด้วยจิตวิญญาณที่ล่องลอย
เขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้ลูกพี่ลูกน้องหญิงของตนฟังโดยสังเขป