หื้ย?!
เมื่อได้ยินเสียง จางหลิงก็ตามดูลู่เหอที่ชี้มือนำไป
คณะผู้ติดตามเบื้องหลังจางหลิง รวมถึงหนุ่มต่างเผ่าผู้สวมชุดสีทองหม่นที่ยืนอยู่ข้างเธอ ก็หันสายตาไปยังทิศทางของเซียวเย่เช่นกัน
"เผ่าแขนเกล็ดตัวนั้นเหรอ? ตายได้อย่างไร?"
คิ้วของจางหลิงขมวดเล็กน้อย
ในดวงตาของเธอไม่มีความปั่นป่วนมากนักปรากฏออกมา
เผ่าแขนเกล็ดตัวนี้แทบจะไม่ถือเป็นคนของตระกูลจางพวกเขาเลย มากที่สุดก็แค่ผู้ติดตามของลู่เหอ และที่แห่งนี้ อย่าพูดถึงเผ่าแขนเกล็ดเพียงตัวจิ๋ว แม้แต่ผู้ที่อยู่ถึงขั้นเทพก็ยังอาจตายได้ทุกเมื่อ
เพียงแค่ผู้ตัดวิถีอย่างเดียว เธอกับรู้สึกได้แล้วว่ามีอยู่กว่าสิบสายพลัง
ในสถานที่แบบนี้ ชีวิตของเผ่าแขนเกล็ดเพียงตัว บอกว่าถูกย่ำยียิ่งกว่ากระดาษก็ไม่เกินจริง!
แต่เผ่าแขนเกล็ดนี่ก็ถือว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลจางของพวกนางอยู่บ้าง เธอจึงต้องถามสักหนึ่งคำ
"คือ...คือผลึกความทรงจำครับ"
วูบ!
ลู่เหอส่งผลึกความทรงจำสำเนาให้จางหลิง
"กลับไปค่อยดู"
"อย่ามาเสียเวลาที่นี่ ตอนนี้ที่นี่เพิ่งเกิดอะไรขึ้น เห็นหรือเปล่า หัวใจของมหาจักรพรรดิ ถูกยอดผู้ยิ่งใหญ่ฝ่ายใดฉกไป?"
จางหลิงเอ่ยถามรวดเร็วอีกครั้งในตอนนั้น
"เจ้าคือจางหลิงแห่งตระกูลจางใช่ไหม? เมื่อสามปีก่อน ข้าเคยพบเจ้าสักครั้งในงานวันคล้ายวันเกิดของตระกูลเทียนหยุน"
"ศพของเผ่าแขนเกล็ดตัวนี้ ขอให้ข้าดูแลแทนได้ไหม? ข้าจะให้คนสร้างป้ายหลุมศพไว้ให้"