“มีใครเคยเห็นมันไหม”
เซียวเย่พึมพำกับตัวเอง สายตายังคงมองไปยังทิศทางของเมืองผี
ส่วนหญิงสาวชุดม่วงคนนั้น เซียวเย่ไม่ได้ใส่ใจอะไร
ตามแผนเดิมของเซียวเย่ เขาตั้งใจจะโยนทิ้งพยาบาลของแถวหน้าประตูถ่ายโยงนี้ตั้งแต่จุดจอดนี้ แต่แถวหน้าประตูถ่ายโยงนี้คนน้อยเกินไป ตำแหน่งก็พิเศษเกินไป เซียวเย่จึงไม่ได้มีการขยับตัวใด ๆ
ระหว่างทางมีแถวหน้าประตูถ่ายโยงทั้งหมด 4 จุด จะรอถึงจุดจอดถัดไปก็ไม่ช้า
“สมองมีปัญหาจริง ๆ ด้วย”
หญิงสาวชุดม่วงเห็นเซียวเย่นั่งเฉย ๆ พึมพำกับตัวเองอย่างนั้น ก็ไม่อาจสะบัดหัวปฏิเสธ
ในความเข้าใจของเธอ เหล่าม้าแห่งชายแดนดลนอกนั้น พรสวรรค์ส่วนใหญ่ล้วนแข็งแกร่งอย่างมาก แต่เผ่าม้าก็มีจุดอ่อนที่ถึงตายอยู่หนึ่งข้อ นั่นคือสมาชิกของเผ่าม้าจำนวนมากมีสติปัญญาที่มีปัญหาอยู่บ้าง
ในตำนานเล่าว่า ตระกูลเทียนเหอในเผ่าม้านั้น สติปัญญาจะแปรเปลี่ยนตามพลังฝีมือ พลังต่อสู้ยิ่งสูง สติปัญญาจึงจะยิ่งแกร่งกล้า
ในยุคสมัยนี้ ต้องถึงจุดสูงสุดของแดนเทพ สติปัญญาถึงจะเทียบเท่าคนวัยผู้ใหญ่
หญิงสาวชุดม่วงเห็นเซียวเย่ดูเซ่อซ่าอย่างนั้น สายตาของเธอจึงกวาดไปทั่วบรรดาร่างอื่น ๆ ในลานถ่ายโยงที่ร้างไร้ผู้คนกลางทะเลทรายแห่งนี้อีกรอบ
ภายในลานมีคนราวสิบกว่าคน ไม่มีใครพูดคุยโต้ตอบกันสักนิด
“น่าเบื่อจริง ๆ”
“ถ้าไม่ใช่เพราะสิ่งนั้น ก็ไม่ควรต้องฝ่าทางไกลมาไกลถึงทะเลทรายน่าเบื่อแห่งนี้เลย สิ่งนั้นมันก็แสนจะเจ้าเล่ห์ ถ้ายังให้ฉันจับมันได้อีก…”