ช่วงเวลานี้ ดวงตาของเซียวเย่ก็มองไปยังจุดที่ไกลที่สุดด้านหน้าโดยตรง!
สุดปลายทาง!
ถนนสายนี้ ไปถึงจุดสุดปลายจริง ๆ!
ครืน ๆ ๆ……
ก่อนที่เซียวเย่จะพุ่งไปถึงปลายถนน เขาก็ได้ยินเสียงคำรามของกระแสน้ำมหึมาที่ดังแผ่ออกมาจากใจกลางเมืองผีอยู่แวว ๆ แล้ว
ณ ตอนนี้ ที่ยืนอยู่ปลายถนน เสียงคำรามนั้นชัดเจนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
มีกระแสน้ำงั้นรึ?!
ในความคิดของเซียวเย่ก็นึกขึ้นได้อย่างฉับพลันว่า ตอนที่เพิ่งก้าวขึ้นเกาะแห่งนี้ เขาเคยเห็นแม่น้ำน้ำเค็มสายหนึ่งที่ไหลยืดจากทะเลเข้ามาบนเกาะ อยู่ฝั่งตะวันตกของเมืองผี!
"จัตุรัสพิธีบูชา!! แท่นบูชา?!"
ภาพเหล่านี้ผุดขึ้นในความคิด ดวงตาของเซียวเย่จึงมองไปข้างหน้าสุดโดยตรง
ปลายถนนนั้น คือจัตุรัสกว้างใหญ่มหึมาโดยตรง!
บนถนนมืดมิดไปหมด หมอกพลุกพล่าน แต่เหนือจัตุรัสกลับไม่มืดเช่นนั้น
เพราะตรงใจกลางจัตุรัสมหึมาที่กว้างใหญ่จนมองไปรอบด้านครอบพื้นที่ราวพันไห่นั้น มีแท่นบูชารูปทรงขนาดเท่าสนามฟุตบอล สูงตะหงิบราวตึกสามชั้นตั้งตระหง่านอยู่!
แท่นบูชานั้นขาวโพลนทั้งองค์ ราวกับสลักขึ้นจากหยกชนิดหนึ่งที่บริสุทธิ์และหรูหราอย่างสุดขีด
แต่บนผิวแท่นบูชาสีขาวมหึมานั้น กลับสลักลวดลายสีชาดแดงเรียงแน่นเต็มไปหมด ลวดลายเหล่านั้นดูราวกับหลอดเลือดของมนุษย์!
เมื่อมองไปแวบเดียว ลวดลายเหล่านั้นดูเหมือนกำลังไหลเวียน
และ!
ที่ยอดของแท่นบูชามหึมานั้น มีโลงศพสำริดโบราณองค์จริงตั้งอยู่โดดเด่น!
บนโลงศพนั้น มีความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวสุดประมาณแผ่ออกมา!