"นายกล้าพูดกับท่านหนูหูแบบนี้เหรอ ไม่ซะด้วยซ้ำ ถึงกับไม่รู้จักท่านหนูหูกันเลยงั้นเหรอ"
"บรรพบุรุษของท่านหนูหูคือแม่ทัพประจำชายแดนสมัยราชวงศ์หมิง เป็นทายาทของหูชิ่ง ท่านหนูหูล่าออกจากด่านมาได้เดือนกว่า มีข่าวลือว่าตอนที่เพิ่งมาถึงโมตู ท่านหนูหูเจอกับชนเผ่าผี
แล้วท่านหนูหูก็ฟันชนเผ่าผีตายด้วยมือของตัวเองต่อหน้า!"
ข้าง ๆ เด็กหนุ่มที่เยาะเย้ยอ้วนนั่น มีนักรบสาวคนหนึ่ง เมื่อเห็นเซียวเย่เปิดปากแบบนี้ ก็รีบเอ่ยตำหนิเซียวเย่ทันที
ดูท่าทางเหมือนเธอกำลังประจบประแจงเด็กหนุ่มคนนั้น
ทันทีที่เธอเอ่ย คนรอบข้างก็มีหลายคนที่รีบขานรับ
เด็กหนุ่มที่เยาะเย้ยอ้วนนั่นชื่อหูเฉิง ดูเหมือนจะมีฝีมือและชื่อเสียงพอสมควร
"อืม"
เซียวเย่ไม่สนใจอยู่ดี เพียงตอบรับสั้น ๆ แบบไม่ใส่ใจ
"การมาร่วมป้องกันโมตู ไม่ใช่ว่าหมาแมวตัวไหนก็ไปได้!"
"ไม่อย่างนั้นพอไปถึงก็เป็นแค่อาหารส่งเข้าปากเผ่าผี เพิ่มจำนวนเผ่าผีที่จะออกมาหลอกล่าโลกอีกเท่านั้น นายสงบเสงี่ยมแบบนี้ ดูท่าทางมั่นใจในฝีมือตัวเองใช่ไหม!"
เป๊ะ!
เด็กหนุ่มที่เยาะเย้ยอ้วนนั่นเห็นปฏิกิริยาของเซียวเย่ แววตายิ่งไม่พอใจ
เขาก้าวออกอีกหนึ่งก้าว สายอากาศอันแข็งแกร่งและความกดดันบนตัว ณ วินาทีนั้น พุ่งเข้ากดทับเซียวเย่ทันที
หึ่ง!
เมื่อความกดดันนี้ระเบิดออก อากาศรอบตัวเซียวเย่ ณ ขณะนั้นก็ส่งเสียงคำรามน่าสะพรึงกลัวตามไปด้วย!!
"ครึ่งก้าวสู่ขั้นเทพชั้นสาม!!"
"ที่จริงแล้วไม่ธรรมดาจริง ๆ ที่ได้รับการส่งพลังจากบรรพบุรุษรุ่นที่สามของตระกูลฮู ท่านหนูหูอายุเพียง 24 ปี ก็ไต่ถึงขั้นที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้แล้วงั้นรึ?!"