เซียวเย่กำลังพูดถึงอะไร?
อะไรคือ 'ถึงเวลาจบแล้ว' อะไรคือการสังเวยกลด?
ฮึด!!
กระชาก!!
แต่แล้ว!!
ขณะที่ทุกคนยังงงงวย และดวงตาของศิวะแห่งความมืดแห่งแอฟริกาได้ปรากฏความเย็นชาเฉยเมยถึงขีดสุดนั้นเอง เซียวเย่ก็ทำท่าเหมือนไม่มีอะไร ยื่นมือไปหยิบดอกไม้สีแดงต้นหนึ่งที่อยู่ข้างตัวอย่างสบาย ๆ
จากนั้น ในตอนที่มือของศิวะแห่งความมืดแอฟริกากำลังจะตกลงมาคลุมกินเขาทั้งคน ก็สะบัดดอกไม้สีแดงนั้นออกไปอย่างไม่ใส่ใจ!
ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า ตลอดการต่อสู้อันตะลึงพรึงนี้ ดอกไม้สีแดงต้นที่ดูอ่อนแอนั้นทางด้านขวาของเซียวเย่ กลับไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย
ท่าทางของเซียวเย่เมื่อครู่ แทบไม่มีใครใส่ใจเลย
กระทั่งบางคนเห็นภาพนั้น ยังคิดว่าเซียวเย่คงถูกความน่าสะพรึงกลัวระดับนี้ของการต่อสู้จนหน้ามืดไปแล้ว!
กระทั่งดอกไม้สีแดงนั้น ประชิดกับมือยักษ์ที่ศิวะแห่งความมืดประสานขึ้นจากพลังภายในและกฎแห่งธรรมชาติ!
เสียงแตกร้าวก็ดังก้องขึ้นอย่างโหยวหราน!
ขุนเขาใหญ่สิบหมื่นลำแห่งฉวนหนานทั้งหมด ดูเหมือนเปลี่ยนไปในพริบตาเพราะท่าเดียวของเซียวเย่
ตามมาด้วย!
มือยักษ์ที่คว้าเข้าหาเซียวเย่ของศิวะแห่งความมืดสั่นสะเทือนอย่างน่าสะพรึงกลัว รอยร้าวละเอียดประปรายอันน่าตะลึงก็ปรากฏขึ้นพร้อมกันในวินาทีนั้นอย่างโหยวหราน!
ฮึด!
ก่อนที่คนจำนวนมากจะทันตั้งตัว มือที่แผ่ออกคว้าเข้าหาเซียวเย่ของศิวะแห่งความมืดก็ระเบิดแตกสลายอย่างรุนแรง!
ตรงที่ดอกไม้สีแดงพุ่งผ่าน แม้แต่ความว่างเปล่าก็แตกร้าวอย่างแปลกประหลาดราวกับฝนกระจาย!