เกี๊ยะ!
รอบ ๆ สุสาน เมื่อเงาสลัวนั้นพุ่งทะยานออกมา ร่างกายของทุกคนแทบทั้งหมดในชั่วขณะนั้นตึงเกร็งจนถึงขีดสุดที่น่าสะพรึงกลัว
มือของจางหลิงบีบรัดหยกโบราณที่เอวของตัวเองจนแน่นิ่ง!
สายอากาศราวกับเหวไร้ก้นของเผ่าต่างพันธุ์ที่ถูกเรียกว่าท่านรัชทายาท ในชั่วขณะนั้นก็แปรปรวนรุนแรงขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัวเช่นกัน
แม้แต่เซียวเย่ กฎแห่งวัฏสงสารภายในร่างก็หมุนวนเงียบ ๆ ขึ้นมาเอง
"ศพ?"
ทว่าสายตาของเซียวเย่ เมื่อเหลือบมองเงาสลัวน่าสะพรึงนั้น ก็สรุปคำตอบขึ้นในใจได้อย่างรวดเร็ว!
"ศพ?!"
จางหลิงตามติดมาติด ๆ ในชั่วขณะนั้นเองก็เอ่ยออกมาสองคำ
แพลับ!
แต่เงาสลัวแปลกประหลาดนั้น เมื่อพุ่งทะยานออกจากสุสานอย่างน่าสะพรึงกลัวแล้ว กลับไม่มีการเคลื่อนไหวใดเพิ่มเติม มันตกลงมายังหน้าสุสานต่อหน้าต่อตาคนทั้งหมด
มันปรากฏตัวเร็ว แต่ความเร็วตอนตกลงพื้นยิ่งเร็วกว่า
เหล่าผู้เข้มแข็งระดับครึ่งก้าวสู่ขั้นเทพของตระกูลจางราวสิบกว่าคน แทบรู้สึกเพียงว่าตาหวับไปแวบเดียว จากนั้นเงาสลัวนั้นก็ลงจอดอยู่หน้าสุสานเสียแล้ว
กร๊ากกก!
สุสานเงียบสงัด ร่างศพนั้นนอนอยู่หน้าหลุมศพ ร่างกายทุกคนตึงเกร็ง
และใต้ต้นไม้สีเลือด หลุมศพนั้นยังคงแตกร้าวต่อไป!
ฐานเวททั้งยี่สิบสี่ถูกกระตุ้นจนเต็มที่ มันดูเหมือนจะเชื่อมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวอย่างไร้รูปลักษณ์