“ไปใหญ่แล้วไง ฝูงหนูกำลังพุ่งเข้ามาแล้ว เซียวเย่ เราจะทำยังไงดี!”
สยงเจี้ยนเฟยกลืนน้ำลายลงคอ!
ชายหนุ่มละสายตา ถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว!
ฝูงหนูน่าสะพรึงกลัวไร้ที่สิ้นสุด ตอนนี้ห่างจากพวกเขาเพียงไม่กี่สิบเมตรเท่านั้น!
ด้วยความเร็วแบบนี้ อีกไม่กี่วินาทีก็จะพุ่งเข้าใส่แล้ว!!
“พวกเจ้ารู้สึกบ้างหรือไม่ มันเหมือนการล่าสัตว์แบบปิดล้อม!”
“ฝูงหนูพวกนี้ กำลังขับไสพวกเราเข้าไปยังเมืองผีแห่งนี้!”
โม่จงอวิ๋นจ้องมองฝูงหนูตรงหน้าอย่างแน่วแน่ แล้วเอ่ยขึ้นทันที!
“การล่าสัตว์ปิดล้อม?!”
“ก็คล้ายอยู่นะ! ฝูงหนูพวกนี้ ตั้งใจจะขับไสพวกเราทุกคนเข้าไปในเมืองแห่งนี้?”
“ก็ไม่ใช่! ทำไมพวกมันต้องขับไสพวกเรา แม้ไม่ขับไส คนส่วนใหญ่ก็ต้องวิ่งหนีเข้าเมืองผีอยู่ดี!”
ผู้บริหารระดับสูงคนหนึ่งของตระกูลจงมองภาพตรงหน้า จนใจเต้นแรงเกรงกลัวไปทั้งตัว!
เขาพูดไป ก็เริ่มถอยหลังไปพร้อมกันด้วย
“เข้าเมือง!”
เซียวเย่จ้องมองฝูงหนูตรงหน้า และป่าดิบชื้นอันไร้ที่สิ้นสุดเบื้องหน้า ในความคิดของเซียวเย่ แสงวาบหลายสิบประโยคฉับพลันผ่านขึ้นในจิตในพริบตา!
เซียวเย่คว้ามือของซูหยุนซีไว้แน่น พร้อมกับใช้ทรายต้องห้ามแห่งดาราจักรห่อหุ้มซูหยุนซีไว้อย่างแน่นหนาอีกครั้ง จากนั้นถอยหนีอย่างรวดเร็วทันที!
“ถ้ามันคือการล่าสัตว์ปิดล้อม ตอนนี้พวกเราเข้าเมืองไป มันไม่ใช่เอาตัวเองไปส่งตายหรือ?” โม่จงอวิ๋นระบมอากาศรอบกายหมุนวนรุนแรงในวินาทีนี้ หญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างรวดเร็ว!