“ตายสิ!”
แสงสีหยกท่วมท้นจนกลืนกินเซียวเย่รวมถึงดาบสายฟ้าในมือไปโดยสิ้นเชิง!
หญิงผู้ปลอมตัวเป็นโม่เซียวหราน ณ ชั่วขณะนั้นก็ปล่อยเสียงตวาดเย็นเยียบถึงขีดสุดออกมาอีกครั้ง
เสียงนั้นสั่นสะเทือนทั่วทั้งเมืองผี!
กร๊าก!
ขณะที่แสงสีหยกระเบิดถึงจุดสูงสุด ราวกับทุกสิ่งเบื้องหน้าถูกทำลายจนสิ้นสภาพ เสียงดังเบา ๆ อย่างกับมีบางอย่างหักสะบั้นก็ดังขึ้นท่ามกลางแสงสีหยกอันไร้ที่สิ้นสุด
มันคือดาบ!
เสียงนั้นปรากฏขึ้นจากดาบสายฟ้าในมือขวาของเซียวเย่อย่างไม่ต้องสงสัย
เซียวเย่ทำท่าเหมือนจะไม่ไหวแล้ว
ดาบสายฟ้าในมือของเซียวเย่ ณ วินาทีนี้ บังเกิดรอยแตกร้าวอันน่าสะพรึงกลัวเป็นแนว ๆ ขึ้นพร้อมกัน!
ดาบกำลังจะแตกสลาย!
แม้แต่คนก็ดูเหมือนจะไม่ไหวเช่นกัน!
กร๊ากกก...
เมื่อรอยร้าวแรกปรากฏ กฎแห่งสายฟ้าบนดาบราวกับถูกกดทับจนสิ้นสุด รอยแตกร้าวบนดาบจึงเริ่มปรากฏขึ้นต่อเนื่องกันอย่างบ้าคลั่งทั่วทั้งใบ!
ใบดาบแตกร้าว ลึกเข้าไปข้างในดาบ
แท่งกระบี่ที่เซียวเย่เคยหล่อหลอมจากกฎแห่งวัฏสงสารอันหนึกแน่นถึงขีดสุดเข้าไปไว้ ณ ตอนนี้ก็ปรากฏรอยแตกร้าวคล้ายเปลือกหอยขึ้นเช่นกัน
เซียวเย่ในวินาทีสุดท้ายได้ใช้วิชาต้องห้ามถึงสองวิชา!
กระบี่ซ่อนอยู่ในดาบ!
แต่ภายใต้การโจมตีเพียงหนึ่งครั้งของหญิงผู้ปลอมตัวเป็นโม่เซียวหราน ทั้งดาบและกระบี่กลับหักพร้อมกัน
กฎแห่งสายฟ้าในดาบกับกฎแห่งวัฏสงสารในกระบี่ ณ วินาทีนี้จึงประจันหน้ากันอย่างฉับพลัน!