“ยัง… ยังจับตัวมาไม่ได้!”
“กระ… กราบบังคมท่านบรรพบุรุษ คนที่ชื่อเซียวเย่คนขี้ข้านั้น…”
กลุ่มคนของอำนาจต่างแดน เมื่อเห็นผู้นำสุดยอดฝ่ายตนเดินทางมาถึง มีนักสู้ชั้นเลิศบางคนก็เพิ่งได้สติกลับจากความตะลึงสุดขีบ
คนหนึ่งในนั้นตอบรับไปหนึ่งประโยค ก่อนจะนึกขึ้นได้ทันทีว่าตนเองพบท่านบรรพบุรุษแต่กลับไม่ได้คุกเข่าลงกับพื้น
เขางอขาทั้งสองข้าง ทรุดลงคุกเข่าเสียงดังตึง น้ำเสียงพลันเปลี่ยนเป็นความเกรงขามถึงขีดสุด!
ท่านบรรพบุรุษของพวกเขา ก็ออกจากด่านมาด้วยเช่นกัน!
“อะไรนะ?!”
“เรื่องใหญ่โตขนาดนี้แล้ว แต่คนยังจับตัวมาไม่ได้ โอกามูระเคียวคาคุมันทำอะไรอยู่ คนเก่าแก่แห่งตำหนักโบราณนินจาเงา ตอนนี้ตกต่ำลงมาถึงเพียงนี้แล้วหรือ!”
“เฮ้!”
“แต่ก็ดีเหมือนกัน เนื่องจากยังจับตัวมาไม่ได้ ของสมบัติในคลังของญี่ปุ่น ก็ไม่อาจให้คนของตำหนักโบราณนินจาเงากินหมดได้!”
บรรพบุรุษสูงสุดแห่งอำนาจต่างแดนระดับแนวหน้าที่เพิ่งเดินทางมาถึง กลิ่นอายโบราณลึกลับสุดขีดพลันแผ่ออกจากร่างโหยวหราน
เบื้องหลังเขา ภาพประหลาดน่าสะพรึงกลัวที่ซ่อนอยู่ในความมืดก็แลบแวบหายผ่านไปในชั่วขณะนั้น
เขาสามารถซ่อนภาพประหลาดระดับแดนเทพของตนเองได้อย่างสมบูรณ์!
“ท่านบรรพบุรุษ!! ห้ามเข้าไป!!”
“อันตราย!”
ซวด!
นักสู้ชั้นเลิศแห่งอำนาจต่างแดนระดับแนวหน้าที่เพิ่งคุกเข่าลง เมื่อเห็นดังนั้นดวงตาจึงเบิกกว้างอย่างน่าสะพรึงกลัว ยามนี้เขาก็หมดความใส่ใจในความต่างฐานะแล้ว