ชายชรานั้นดูเหมือนจะคุ้นเคยกับนายจางเป็นอย่างดี!
แต่ก่อนหน้านี้ เขาต้องปราบปรามเผ่าต่างพันธุ์ในห้วงเหวที่พยายามพุ่งทะยานขึ้นมาข้างบนตลอดเวลา จึงไม่รู้เลยว่าด้านบนเกิดอะไรขึ้นบ้าง
การสังหารศัตรูที่อยู่ในระดับเดียวกัน สำหรับเขาแล้วถือเป็นเรื่องน่าตะลึงอย่างยิ่ง
"คนที่สังหารผู้ซึ่งเผ่าต่างพันธุ์ขนานนามว่าเทพหมาจริง ๆ ไม่ใช่ข้าพเจ้า แต่เป็นคนหนุ่มคนหนึ่งจากจีน"
"เมื่อครู่ เจ้าเห็นใครพุ่งทะลุลงมาจากที่นี้หรือไม่!?"
นายจางตอบกลับมาเพียงเสียงเดียว ระงำอาคมบนร่างของเขาในชั่วขณะนั้นก็พุ่งกระจายอย่างบ้าคลั่งไปทั่วทุกทิศทุกทางในห้วงเหว
"อะไรนะ!?"
"เจ้าหมายความว่า คนที่สังหารเทพหมาจริง ๆ ไม่ใช่เจ้า แต่เป็นคนหนุ่มจากจีนงั้นหรือ!?"
ฮืมมม!
ชายชราผมขาวดอกงอกเต็มศีรษะ ใบหน้าขรุขระไปด้วยริ้วรอยแห่งวัย ลูกตาที่สว่างไสวเบิกโตขึ้นทันที
บางคราวร่างเขาจะรั่วไหลระงำพลังที่เหนือชื่นจินตนาการออกมา แต่ความตะลึงในดวงตาตอนนี้ยิ่งเหนือกว่านั้นอีก
ถ้าไม่ใช่เพราะเขารู้จักนิสัยของนายจางตรงหน้าดี แม้แต่ตัวเขาเองก็แทบจะคิดว่าตนฟังผิด!
"ใช่ แต่เรื่องนี้ข้าพเจ้าจะเล่าให้ฟังภายหลัง"
"เมื่อครู่มีใครพุ่งลงไปจากที่นี้หรือเปล่า?"
ระงำอาคมของนายจางได้ออกตรวจค้นบริเวณรอบห้วงเหวมหึมานี้ไปหมดแล้ว แต่เขาก็ยังไม่อาจรับรู้ร่องรอยใด ๆ ของเซียวเย่ได้เลย
เขาจำต้องเอ่ยปากอีกครั้ง!
"ไม่มีร่องรอยคนเลย"