เสียงของเซียวเย่ยังคงสุขุมเช่นเคย แต่เสียงสุขุมนี้กลับทำให้ลานประลองยุทธ์ของญี่ปุ่นทั้งลานเงียบกริบลงอีกครั้ง
แม้จะตะลึงอย่างถึงขีดสุด แต่ผู้คนจำนวนมากได้ยินเสียงนี้ก็ยังคงมึนงง
เซียวเย่กำลังพูดว่าอะไร?
คนหนุ่มสาวธรรมดาอย่างมัน กล้าที่จะชี้นำอิชิอิซาบูโร่!
ไม่!
หรือจะพูดให้ตรงก็คือ กำลังเหยียดหยามอิชิอิซาบูโร่?
มันกล้าพูดว่าอิชิอิซาบูโร่ถอยหนี กลัวภัย แถมยังกล้าพูดว่าอิชิอิซาบูโร่ในวันที่อยู่ในขั้นรวมร่าง ขั้นที่เป็นเพียงตำนานนั้น ได้เคยถอยหนีมาแล้ว?
มันคืออะไรกันแน่?
แม้มันเพิ่งจะรอดชีวิตมาได้ แต่ทุกคนต่างเห็นได้ว่าเซียวเย่รอดมาได้อย่างฉิบหายเพียงใด
การที่มันรอดชีวิตมาได้ นับเป็นปาฏิหาริย์อย่างแท้จริง
แต่นั่นก็เพียงพิสูจน์ว่ามันยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น
มันไม่มีคุณสมบัติและความสามารถใด ๆ ที่จะเผชิญหน้ากับอิชิอิซาบูโร่ตรง ๆ ได้เลย
มันต้องตาย และต้องตายแน่นอน
ต่างแค่ตรงที่มันยังไม่ถูกฟันตายในหนึ่งเดียวเท่านั้น!
ฮืมมม!
"ตัวต่ำช้า! เจ้าพูดว่าอะไรนะ เจ้าอยากตายจริง ๆ สักที!!"
เมื่อได้ยินเสียงนั้น ใบหน้าของอิชิอิซาบูโร่ที่เดิมโกรธกรีดกร้อยอยู่แล้วก็บิดเบี้ยวขึ้นทันที วินาทีถัดมา ความโกรธ เจตนาสังหาร และพลังบ้าคลั่งในตัวเขาแทบทะลุขีดสุดของร่างกายในทันที
เขาถูกยั่วโมโหอย่างถึงที่สุด และเป็นการถูกยั่วโมโหเกินขีดสุดเสียด้วย!
ซวบ!
ในชั่ววูบนั้นเอง สองมือของเขาก็ก่อร่างอาถรรพ์ขึ้นมาอีกหนึ่ง!
ฮื่อ ฮื่อ ฮื่อ ฮื่อ!