เซียวเย่ก็อยากจะเห็นให้รู้เห็นชอบ ว่าอุโมงค์ใต้พื้นดินที่ปรากฏขึ้นในเมืองมารนั้น คือสิ่งใดกันแน่ และเผ่าต่างพันธุ์ในเมืองมาร กับเผ่าต่างพันธุ์ที่เบอร์มิวดา มีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร!
เผ่าต่างพันธุ์ สิ่งนี้แม้ในชีวิตก่อน ก็ยังเป็นได้แค่เรื่องเล่าขานที่ปรากฏในบันทึกของวงการบำเพ็ญเซียนเท่านั้น
“อะไรนะ?!”
“เจ้าอยู่หนานเจียง? เจ้าไปหนานเจียงเมื่อไร?! มหาม่านชวนหนาน ไม่ใช่ก่อนหน้านี้ถูกบรรดาอำนาจใหญ่ทั้งหลายล้อมปิดเงียบ ๆ ไว้แล้วหรือ?
ต่อมา พอสำนักฮั่วอู่กับกองมังกรลงมือแล้ว ก็ส่งคนมาเฝ้าระวังแห่งนี้อีกชั้น เจ้าออกมาได้แล้วงั้นเหรอ?”
เซินจุ้ยตกตะลึงไปครู่หนึ่ง
“ผมออกมาเร็วกว่านั้น พวกคุณอาจไม่ทันสังเกต ผมจะไปเมืองมารก่อน แล้วเจอกันที่เมืองมาร”
เซียวเย่คุยกับเซินจุ้ยไปอีกไม่กี่ประโยค จากนั้นก็โทรหาเจียงอวี่ถงอีกครั้ง
เซียวเย่ถามถึงสภาพความเป็นอยู่ภายในมหาม่านชวนหนาน
เมื่อได้ยินว่าข้างในทุกอย่างสงบสุขดี เซียวเย่จึงวางสาย
เอ๊ะ?
แต่แล้ว!
พอวางสายโทรศัพท์แล้ว เซียวเย่กำลังจะแอ่นตัวหาแท็กซี่สักคัน ไปดูสถานการณ์ที่เมืองมาร มือของเขาก็หยุดค้างเงียบ ๆ
เซิ่ว!
สายตาของเซียวเย่หันกลับไปมองยังทิศสุสานชานเมืองตะวันตกอีกครั้ง
“คลื่นพลังแบบนี้?!”
เซิ่ว!
เซียวเย่หันกาย อุ้มหนานหนานไว้ แล้วกลับมุ่งหน้าสู่สุสานชานเมืองตะวันตกอีกครั้ง
ร่างของเซียวเย่หายวับไปจากริมถนนอย่างไร้เสียง
ไม่กี่วินาทีต่อมา เซียวเย่ยืนอยู่ ณ ชายขอบด้านตะวันออกเฉียงใต้ของสุสานชานเมืองตะวันตก!