อวิ๋นชิวซางก็ตระหนักดี เธอในระดับนี้ ตอนนี้ถูกฝ่ายญี่ปุ่นมองข้ามไปชั่วคราว
เพราะเซียวเย่ได้จุดชนวนความโกรธและความสนใจไว้มากเกินไปในญี่ปุ่น
พวกมันจึงไม่ออกมาดักสังหารนางอีกต่อไป!
"เดินตามฉันมา"
"อย่าห่างจากฉันเกิน 3 เมตร ภายในระยะนี้ ตราบใดที่ไม่เข้าไปในตำหนักโบราณนินจาเงา ฉันพาเจ้าออกไปอย่างมีชีวิตได้"
"ตอนมาคราวนี้ ฉันได้นำศาสตราวุธประจำตระกูลมาด้วย ฉันจะใช้ลายมนต์บนตัวเจ้าพาเจ้ากระโดดข้ามออกไปนอกร้อยลี้ในทันทีได้"
อวิ๋นชิวซางเอ่ยขึ้นเรียบนิ่ง ทันทีถัดมา นางก็ก้าวออกไปข้างหน้าโดยตรง
นางอยากเห็นว่าเซียวเย่จะเดินต่อไปได้ถึงขั้นไหน
ส่วนการช่วยเซียวเย่ออกไป ตอนนี้ กระทั่งนางเองก็ทำไม่ได้แล้ว!
เหตุผลที่นางมั่นใจว่าจะพาเซินจุ้ยออกไปได้ ก็เพราะวิชาที่เซินจุ้ยบำเพ็ญคือวิชาของตระกูลอวิ๋นพวกนาง และเมื่อนานมาแล้ว มหาปุโรหิตแห่งตระกูลอวิ๋นยังได้สลักมนต์ม่านความว่างเปล่าเอาไว้บนร่างของเซินจุ้ยด้วย
ลายมนต์นี้เชื่อมต่อกับศาสตราวุธประจำตระกูลของตระกูลอวิ๋น!
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ตราบใดที่พวกเขาไม่ก้าวเข้าไปในตำหนักโบราณนินจาเงา พวกเขาก็ยังพอมีหวังที่จะฝ่าออกไปอย่างห้ำหั่น
แต่เมื่อก้าวเข้าไปในตำหนักโบราณนินจาเงาแล้ว ลายมนต์บนตัวพวกเขา รวมถึงการเชื่อมต่อกับศาสตราวุธนั้นของตระกูลอวิ๋น ก็มีโอกาสสูงที่จะได้รับผลกระทบร้ายแรง
อวิ๋นชิวซางรู้เป็นอย่างดี ในฐานะฐานที่มั่นใหญ่ของเหล่านินจาญี่ปุ่น ภายในตำหนักโบราณนินจาเงามีลายมนต์โบราณสลักไว้มากมาย พร้อมเจตนาสังหารที่น่าสะพรึงกลัว!