"นาย! พาฉันไปคลังแห่งชาติ!"
หลังเซียวเย่ฟาดฝ่ามือลงไปหนึ่งครั้ง ฝีเท้าก็ไม่ได้หยุดชะงักแม้แต่น้อย
เซียวเย่ชี้มือไปตามสบาย ชี้ตรงไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ไกลนัก ซึ่งกำลังรดน้ำต้นกล้วยไม้สามใบสีม่วงหายากอยู่ใกล้ประตูหลังของพระราชวังญี่ปุ่น
เกี๊ยะ!
ทันทีที่เซียวเย่ปล่อยประโยคนั้นออกมา หน้าประตูวังหลวงก็ตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าสะพรึงกลัวอีกครั้ง
ทหารองครักษ์ญี่ปุ่นที่เพิ่งเปิดประตูวังหลวงและเพิ่งถูกตบเมื่อครู่ แม้จะไม่กล้าปล่อยเสียงกรีดร้องออกมาแม้แต่นิด แต่ร่างกายก็แข็งค้างอย่างน่าขนลุก
สายตาของพวกเขาพลันเหลือบไปอย่างแปลกประหลาดที่เซียวเย่ และที่ผู้หญิงที่กำลังรดน้ำต้นไม้ซึ่งเซียวเย่ชี้ไป
"เจ้าชายเหอซ่าน... เจ้าชายกำลังจะ... จะทำอะไร?!"
"ผู้หญิงคนนั้นเป็นสุภาพสตรีที่จักรพรรดินีคัดเลือกมานานถึงครึ่งปี ก่อนจะเลือกได้!! นั่นก็คือจักรพรรดินีองค์ต่อไป ชายาของปฐพีเทพผู้ครองบัลลังก์ในปัจจุบัน!!
ในเรื่องลับของวังหลวง มีข่าวลือว่า... จักรพรรดินีทุกครั้งที่... อะไรนั่นกับเจ้าชาย... ท่านจะไปห้องลับในคลังหลวง...
เรา... เราควรรายงานขึ้นไปหรือไม่?"
ในที่มืด เหล่ายอดองครักษ์ประจำประตูหลังพระราชวังญี่ปุ่น มีผู้หนึ่งซึ่งแฝงกลิ่นอายพลังที่แข็งแกร่งอย่างระอบรมไว้ ณ ขณะนี้เอ่ยขึ้นอย่างโหยวหราน
แม้ในน้ำเสียงของเขา ก็ยังแทรกความตกตะลึงอยู่ไม่น้อย
"เงียบ!"
"เรื่องของราชวงศ์ ให้ราชวงศ์จัดการเอง เธอเพิ่งมาใหม่ ยังไม่รู้กฎ ก็ถือว่าไม่เห็นอะไรเข้าใจไหม ถ้าข่าวรั่วออกไปจากปากเธอ คงไม่มีใครช่วยชีวิตเธอไว้ได้!"