ในสมองของเซียวเย่ กำลังไล่เรียงคิดคำนวณและไตร่ตรองอย่างรวดเร็ว
ยิ่งรู้จักโลกใบนี้มากเท่าไร ปริศนาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น เซียวเย่รู้สึกมากขึ้นทุกทีว่าความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังโลกใบนี้ ที่ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นแค่โลกธรรมดา อาจไกลเกินจินตนาการของตนเอง
เมืองโบราณโหลวหลาน เบอร์มิวดา เขตหวงห้ามอื่น ๆ บนโลก ของวิเศษสายเต๋าใต้บ่อแห้งของสุสานฝั่งตะวันตก บุคคลลึกลับที่เคยปรากฏตัวที่สุสานฝั่งตะวันตก จีสุ่ยผู้ก้าวออกมาจากเมืองโบราณโหลวหลาน นายจาง เทพหม่า ตระกูลใหญ่โบราณทั้งหลายบนโลก และตอนนี้ คือโลกใต้พิภพที่เพิ่งได้สัมผัสเมื่อไม่นานมานี้…
แล้วใบหน้าที่แท้จริงของโลกใบนี้ มันจะเป็นอย่างไรกันแน่?
“เร่งความเร็วขึ้น!”
“หนองน้ำยุนเมิ่งอยู่ไกลจากพวกเรามากนัก เราจำเป็นต้องใช้วงเวทส่งพาสักแห่ง…”
หลวีเหอร้องบอกขึ้นมา
“วงเวทส่งพา? นั่นมันอะไร?”
เซียวเย่ไตร่ตรองอยู่ในใจ เมื่อได้ยินคำว่าวงเวทส่งพา ก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยท่ามกลางการวิ่งฝ่าฟัน
เซียวเย่ย่อมรู้จักวงเวทส่งพาเป็นอยู่แล้ว
เพียงแต่ในแดนบำเพ็ญเซียน วงเวทส่งพาถือเป็นหนึ่งในวงล้อมที่ยากยิ่งและสิ้นเปลืองวัสดุที่สุด แม้กระทั่งต้องเป็นผู้ที่อยู่เหนือระดับร่างรวมขึ้นไป จึงจะมีโอกาสสร้างวงเวทส่งพาได้
ในแดนบำเพ็ญเซียน โดยทั่วไปมีแต่ผู้ที่ระดับสถานศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น จึงจะมีวงเวทส่งพา
แต่เหล่าเผ่าพันธุ์อื่นใต้พิภพ ทำไมถึงมีวงเวทส่งพา?
บนพื้นผิวแทบไม่มีเลย
อย่างน้อยตอนที่เซียวเย่ยังอยู่บนพื้นผิว ก็ไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน