"คือขีดสุด!"
ชายวัยกลางคนแห่งตระกูลหลงจ้องมองแผนหลังของเซียวเย่ พูดออกมาสามคำด้วยความตะลึง
"ขีดสุด?! ขีดสุดอะไร?"
"คนที่ชื่อเซียวเย่คนนั้น ถึงขีดสุดจริง ช่วงท้ายเขาก็เผยช่องโหว่ออกมาหลายจุดจริง แต่ทำไมเฮอร์สถึงไม่เอาช่องโหว่ของเซียวเย่? ทำไม เฮอร์สถึงแพ้?!"
หญิงสาวแห่งตระกูลหลงที่ยังตั้งภาพไม่ทัน เอ่ยถามอย่างร้อนรนอีกครั้ง
"ขีดสุดของเฮอร์ส!"
"สายตาของพวกเราทุกคน จดจ่ออยู่ที่คนหนุ่มสาวที่ชื่อเซียวเย่คนนั้น ทุกคนคิดว่าร่างกายของเขาย่อมต้องถึงขีดสุดแน่ ๆ แล้วก็คิดโดยสัญชาตญาณว่า เซียวเย่ต้องแพ้!
แต่!
พวกเรามองข้ามเฮอร์สไป!
การปะทะกันที่เกินขีดสุดด้วยร่างกายล้วน ๆ แบบนี้ เซียวเย่อาจถึงขีดสุด แต่ทำไมเฮอร์สจะถึงขีดสุดไม่ได้?!
แม้เฮอร์สจะก้าวเท้าเข้าสู่แดนเทพอย่างแท้จริงไปแล้วหนึ่งเท้า แต่ร่างกายของเขาก็ไม่ได้แข็งแกร่งกว่าผู้ที่อยู่ครึ่งก้าวสู่ขั้นเทพทั่วไปมากนัก
สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวจนสะเทือนโลกของเขาจริง ๆ คือพลังภายในและกฎที่เขาบำเพ็ญมา
แต่ในการปะทะครั้งนี้ เขาไม่มีโอกาสได้ใส่ใจ และไม่มีโอกาสได้แสดงออกมาเลยด้วยซ้ำ
40 วินาที!
การป้องกันที่เกินขีดสุดแบบสุดฝืนฟ้านานเพียงนี้ การสู้รบแบบพลุไฟนี้ การใช้จ่ายของเขาอาจน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเซียวเย่อีก
ขีดสุดของเขา เกินจินตนาการของพวกเรา และเกินจินตนาการของเฮอร์สโดยสิ้นเชิง
ร่างกายของเขา หลังผ่านไป 40 วินาที ตามไม่ทันการโจมตีสุดฝืนฟ้าของเซียวเย่ที่ดูราวกับช่องโหว่เต็มไปหมด!"