ถัวป๋าผู่ซา?!
หนึ่งในผู้ยิ่งใหญ่ที่ทรงอำนาจที่สุดของราชสำนักตะวันออกไกล?!
ขณะที่สวีเทียนกำลังเก็บเกี่ยวอย่างคลั่งไคล้ ดวงตาของเซียวเย่ก็ไม่อาจระบายความประหลาดใจออกมาเป็นรอยหนึ่ง
ตอนที่สวีเทียนจากไป เขาทิ้งรอยสืบตามเอาไว้ ซึ่งเซียวเย่รู้สึกได้อย่างชัดเจน
รอยสืบตามนี้ถูกฝังไว้ที่ตัวเขา คนอื่นรับรู้ไม่ได้ แต่ตัวเขากลับรู้สึกได้แม่นยำยิ่ง!
เหตุที่เซียวเย่เมื่อครู่ไม่ลงมือปล้นสวีเทียนกับคณะหญิงงามทันที ก็เพราะรอยสืบตามนี้เอง
ในชั่ววูบนั้น เซียวเย่คาดเดาได้อย่างคร่าว ๆ ว่าสวีเทียนมีโอกาสสูงมากที่จะหันกลับมาอีกครั้ง
เซียวเย่ไม่รู้ว่าสวีเทียนต้องการทำอะไร
แต่เซียวเย่มั่นใจได้ว่าสวีเทียนมีโอกาสสูงมากที่จะกลับมา
เช่นนั้นแล้ว การรออีกสักครู่ค่อยลงมือก็ไม่เป็นไร
ยังไงก็ตาม!
พวกมันทั้งคณะข้ามสะพานนั้นมาแล้ว และล้วนติดกับดักที่สิ่งน่าสะพรึงกลัวรุ่นเก่าเมื่อหลายร้อยปีก่อนวางไว้
ตราบใดที่ตะเกียงทองแดงโบราณจุดเดินอยู่ ตัวเขาสามารถทำให้พวกมันหมดสติในชั่วพริบตาได้ทุกเมื่อ!
ยังมีเวลาอยู่!
ดังนั้นในชั่ววูบเมื่อครู่ เซียวเย่จึงกลั้นใจเอาไว้
เพียงแต่เซียวเย่ไม่คิดว่า แค่เผลอช้าลงสักนิด ก็ได้ยินความลับนี้เข้าอีก!
หนุ่มน้อยที่เขาสังหารในสุสานแปลกประหลาดของเผ่าต่างพันธุ์เมื่อครั้งนั้น ที่แท้กลับเป็นทายาทของผู้ยิ่งใหญ่ชั้นแนวหน้าของเผ่าต่างพันธุ์?!
ผู้ยิ่งใหญ่ชั้นแนวหน้านั้นยังมีสถานะอันแข็งแกร่งอย่างมากในราชสำนักตะวันออกไกลอีกด้วย?!