ตอนที่เซียวเย่เกิดใหม่ พลังบำเพ็ญหายสิ้น แต่สายตาความรู้ของเซียวเย่ยังอยู่ครบ
สวีฝู่ลึกลับแข็งแกร่ง และสิ่งนั้นที่ทั้งตัวงอกขนแดงชะนี้ประหลาดยิ่งแข็งแกร่งกว่า กระทั่งสวีฝู่เอง ระเบิดปรากฏการณ์แท้ร่างออกมาก็ไม่พอ!
เซียวเย่เพียงแวบเดียวก็มองออก จุดด้อยของสวีฝู่!
เซียวเย่กระทั่งมองเห็นด้วยว่า สิ่งที่ทั้งตัวงอกขนแดงนั้น ยังไม่ได้ระเบิดพลังต่อสู้ออกมาเต็มที่!
ซัด! ซัด! ซัด!
“ม่อคุนหลุน ใช้วิชาต้องห้ามหยินหยางกั้นขวาง!”
หลงจี้ได้ยินเซียวเย่ตะโกน ก็ลงมือทันที!
ในฐานะผู้แข็งแกร่งระดับขั้นเทพ แม้จะเป็นเพียงขั้นเทพชั้นหนึ่ง แต่ก็คือยอดฝีมือบนสุดจริง ๆ เขามองแวบเดียวก็เห็นถึงภัยร้ายอันไร้ที่สิ้นสุดของสถานการณ์ตรงหน้า
แรกทีเดียวเขาตั้งใจจะลงมือกับสิ่งที่ทั้งตัวงอกขนแดงนั้นเสียเอง แต่พอได้ยินเซียวเย่เปิดปาก ตราอาถรรพ์ที่เพิ่งก่อรูปได้ครึ่งหนึ่งของเขาก็กระจายสลายไป!
เขาด้วยความเร็วบ้าคลั่ง ก่อรูปตราอาถรรพ์ขึ้นใหม่อีกครั้งทันที
โม่คุนหลุนลงมือเกือบพร้อมกัน!
ร่างหลงจี้สั่นสะเทือน กายชราตึงตรง ระหว่างสองมือของเขา ลมปราณแกร่งสุดเจิดสุดดวงอาทิตย์ พวยพุ่งออกมาอย่างรุนแรง!
ส่วนบนร่างโม่คุนหลุน ลมปราณอ่อนละมุนสุดเย็นสุดจันทร์ก็ระเบิดออกตามมา!
ฮึด! ฮึด!
ลมปราณอันแข็งแกร่งที่ระเบิดออกจากร่างทั้งสอง พุ่งทะยานขึ้นฟ้า สองสายลมปรานนั้นเหนืออากาศกลับหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างประหลาด