“อะไรนะ!”
“กลอุบายเทียบม้าเทียนจี้?! ใช้ระดับสูงรับระดับกลาง ใช้ระดับกลางรับระดับต่ำ? เมื่อขั้นกลางกับขั้นสูงชนะแล้ว ก็รวมพลังกันลงมาปราบฝ่ายตรงข้ามที่ขั้นสูงสุด?!”
ผู้เข้มแข็งอีกคนหนึ่งจากต่างแดนถือกล้องส่องความแม่นยำสูงอยู่ในมือ
เข้ามองฉากตรงหน้า แล้วก็เข้าใจบางอย่างขึ้นมาทันที!
ดวงตาของเขาจึงไม่อาจซ่อนความตกใจเอาไว้ได้
“พวกเผ่าอสูรและชาวจีนในมาจู่ คงมีผู้เฒ่าผู้หลักระดับสูงนั่งอยู่เบื้องหลังทั้งสองฝ่าย!”
“การบุกโจมตีรวบรวมพลังอย่างน่าสะพรึงกลัวของเผ่าอสูรเมื่อครู่ แม้จะฉับพลันมาก แต่ดูท่าทางชาวจีนก็เตรียมการอย่างแน่นหนารอบคอบมาแล้ว!”
“แนวรบด้านนอก ตันกันได้อย่างนี้แล้ว!”
“แม้ชาวจีนจะใช้แผนรับมือแบบแข่งม้าสไต้จี้ ก็ยากที่จะกำจัดเหล่าเผ่าอสูรในมาจู่ให้หมดสิ้นภายในเวลาไม่นาน!
ครั้งนี้เผ่าอสูรไม่เพียงแต่ฉับพลัน จุดที่เลือกเบี่ยงเบนความสนใจของเผ่าอสูรก็ล้วนอ่อนไหวอย่างยิ่ง
ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมาจู่ สถานที่นั้นคือช่องทางห้วงลึกที่สองของเผ่าอสูรในมาจู่ซึ่งอาจมีอยู่จริง และทางตะวันออกเฉียงใต้ก็คือสำนักงานใหญ่ของเผ่าอสูร
ลองมองไปที่จุดนั้นสิ นั่นคือสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดของมาจู่ รวมถึงโรงเรียนอีกกว่าร้อยแห่ง……”
“โจมตีที่ต้องช่วย!”
“แนวรบด้านนอก เผ่าอสูรใช้ชีวิตถ่วงการชุลมุน กั้นการยกพลย้อนกลับของชาวจีนเอาไว้ได้แน่นหนา!”
“และครั้งนี้เผ่าอสูรคงโจมตีด้วยพลังเต็มที่!”
“ตอนนี้แนวนอกตัน การรบในเขตหวงห้ามรอบสิบลี้ก็ยังยื้อกันอยู่ ดังนั้นจุดตัดสินชี้ขาดแท้จริง คงอยู่ที่สะพานใหญ่มาจู่สายนั้น!”
