กลุ่มคนแห่งตระกูลจงนั้น สายตาของบรรพชนรุ่นที่สองของตระกูลจงก็มองไปยังเมืองโบราณด้านหน้านั้นเช่นเดียวกัน!
คนของแวดวงใหญ่ ๆ ผู้นำมากมาย กำลังพร้อมพรึบพุ่งเข้าประตูเมืองบานพับครึ่งหนึ่งนั้นอย่างบ้าคลั่ง!
อย่างไรก็ดี ก็มีคนของแวดวงชั้นนำบางส่วนที่ไม่เลือกเข้าไปทันที แต่เลือกยืนเฝ้ามองอย่างระมัดระวังอยู่ภายนอกประตูเมือง
“ลึกสุดของเบอร์มิวดา มีเมืองโบราณของแท้อย่างนี้จริง ๆ ด้วย!! ใครสร้างมันขึ้นมากัน!”
“บนประตูเมืองนั้น... เป็นทหารยมโลกในตำนานจริง ๆ เหรอ?!”
สยงเจี้ยนเฟยมองฉากบนเมืองโบราณนั้น ความตะลึงไม่รู้จบในดวงตาเขาในตอนนี้ระเบิดออกจนถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัว
ตั้งแต่เข้ามาในทะเลเบอร์มิวดา สยงเจี้ยนเฟยรู้สึกว่าโลกทัศน์ของตัวเองถูกท้าทายใหม่ทั้งหมดซ้ำแล้วซ้ำอีก!
“เซียวเย่ นายบาดเจ็บเหรอ?!”
สายตาของคนตระกูลจงหลายคนก็จับอยู่ที่เมืองโบราณเช่นกัน แต่สายตาของจงเทียนเสียง บรรพบุรุษรุ่นสองของตระกูลจง กลับเบนมองมาที่เซียวเย่ทันที
เขาสังเกตเห็นความผิดปกติได้ในทันที
โดยเฉพาะคราบเลือดที่ยังไม่แห้งสนิทบนตัวเซียวเย่ และร่องรอยอันน่าสะพรึงกลัวที่เหลือทิ้งจากการต่อสู้สุดรุนแรงรอบ ๆ!
“ไม่เป็นไร บาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น”
“เสี่ยวซี คนนี้คือจงเทียนเสียง บรรพชนรุ่นที่สองของตระกูลจงแห่งเมืองหลวง ส่วนคนนี้สยงเจี้ยนเฟย เพื่อนสมัยมัธยมปลายของผม”
เซียวเย่เอ่ยขึ้น
“ฮ่าฮ่าฮ่า น้องสะใภ้สวัสดี อ๋อ... ผมก็ไม่ได้เตรียมของฝากอะไรดี ๆ ไว้ ของนี่แหละรับไว้! มันคือหยกก้อนหนึ่งที่ผมเก็บได้ตอนเข้ามาในเบอร์มิวดาก่อนหน้านี่!”