สองมือผลักประตูวัง ประตูวังหนักอึ้ง!
"หืม?!"
"ผลักไม่เปิด?"
เซียวเย่เพิ่มแรงขึ้นอีกเล็กน้อย ปราณบริสุทธิ์และกฎแห่งธรรมชาติในร่างกายหมุนเวียนเงียบ ๆ
ด้วยแรงของเซียวเย่ในตอนนี้ แม้ประตูวังนี้จะหนักหมื่นชั่งก็ควรถูกผลักเปิดไปนานแล้ว แต่ตอนนี้มือวางอยู่บนประตูวังแล้ว ประตูกลับไม่ขยับแม้แต่นิด!
เซียวเย่ขมวดคิดเล็กน้อย
"ที่นี่... มันที่ไหนกันแน่?!"
เซียวเย่ยืนอยู่หน้าประตูวัง แล้วพลันหันไปมองด้านหลังตัวเอง!
……
ช่วงเวลาเดียวกันนั้น
ตอนที่เซียวเย่ก้าวเข้าไปในบ่อน้ำแห้งที่หนานเจียง ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ใต้เนินทะเลทรายลึก
หญิงสาวผู้สวมชุดเจ้าสาวสีแดงโบราณ ใบหน้างดงามหาที่ติมิได้ ร่างกายแผ่พลังที่รู้สึกราวกับน้ำเย็นต้นฤดูใบไม้ผลิ กำลังก้าวเดินทีละก้าวอยู่กลางทะเลทรายก่อนรุ่งสาง
ทันใดนั้น!
นางหยุดยืนกลางทะเลทรายอันไร้ขอบเขต ตรงหน้าเนินทรายเนินหนึ่งที่ดูไม่มีอะไรพิเศษเลยแม้แต่น้อย
"ยังไม่ตายอีกสินะ"
"ปีนั้น เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ใครกันที่ผนึกความทรงจำของฉันไว้?!"
"ฉันเดินทางไปเบอร์มิวดาครั้งหนึ่ง ก็ได้ความทรงจำหลังยุคก่อนฉินคืนมาแล้ว"
หญิงสาวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบนิ่ง
หญิงสาวผู้สวมชุดแดงนี้ คือหญิงผู้เคยก้าวออกมาจากโลงศพคริสตัลโบราณภายในเมืองโบราณโหลวหลาน เมื่อคราวที่เมืองโบราณโหลวหลานปรากฏสู่โลกครั้งแรก — จีสุ่ย!
ตอนที่เซียวเย่ออกจากเบอร์มิวดา ในใจยังคงมีข้อสงสัยอยู่มากมาย