“เวลามันเร็วกว่า?”
“ถ้าคิดตามที่พูดไว้ จังหวะที่พวกเราเข้ามาในครั้งนี้ ย่อมเร็วกว่าการหมุนเวียนทุกสี่ร้อยกว่าปีครั้งละครั้งนั้น ประมาณไม่กี่นาที หรือสิบกว่านาที
ตอนที่พวกท่านเข้าเมือง ภายในเมืองนั้น สิ่งที่ดูราวกับบึงเลือดรอบหนึ่งได้ปรากฏขึ้นแล้ว
แต่ตอนที่พวกเราเข้าเมือง สิ่งราวกับบึงเลือดนั้น ยังอยู่ภายในโลงศพสำริดโบราณ
ช่วงเวลาที่ห่างกันเพียงเท่านี้เอง ที่ทำให้เกิดความผันแปรแปลกประหลาดต่อมา!”
เซียวเย่บังคับตัวเองให้ตื่นรู้อย่างถี่ถ้วน แล้วรีบวิเคราะห์คำของประมุขรุ่นที่สี่แห่งตระกูลโหม่
ความจริงอันยาวนานนิรันดร์ของเมืองปิศาจได้เปิดเผยออกมาแล้ว แต่ภายในเมืองปิศาจก็ยังคงเต็มไปด้วยข้อสงสัยมากมาย!
เซียวเย่อยากไขให้กระจ่างเสียก่อนว่า เผ่าต่างแดนควบคุมกับดักสังหารอันยาวนานนิรันดร์นี้ได้อย่างไร!
“ครั้งนี้ของพวกท่าน อาจไม่ได้มาเร็วกว่าก็ได้!”
“แผนการเดิมของเผ่าต่างแดน อาจเป็นเช่นนี้มาแต่แรกก็เป็นได้!”
“ถ้าครั้งนี้ไม่มีเจ้า ที่ลานบูชายัญหน้าม่านกั้นนั้น ก็จะไม่มีผู้ใดมองออกว่าตัวตนที่แฝงตัวมาเป็นโหม่วเสี่ยวหรานนั้น เป็นเผ่าต่างแดน
ถ้าไม่มีเจ้า คนผมสีแดงคนนั้นก็จะไม่ถูกบีบให้ออกมา
ผู้ที่บุกเข้าไปก่อน ย่อมเปิดโลงศพสำริดโบราณนั้นทันทีในตอนแรก เพื่อชิงสิ่งที่อยู่ภายใน
และผู้ที่สัมผัสสิ่งราวกับบึงเลือดอันแปลกประหลาดนั้นในโลง จะกลายเป็นศพแห้งในทันที ถูกดูดเลือดเนื้อและพลังภายในจนหมดสิ้น