เขาหันศีรษะ แล้วพุ่งตัวตรงไปยังทิศทางของแท่งบูชาด้วยเช่นกัน
ความหวาดกลัวระเบิดออก!
ทุกคน ชัดเจนว่าไม่มีใครมีเจตนาจะลงมือ!
ดวงตาของโอวหยางชิงสุ่ย ปล่อยความสิ้นหวังอันเข้มข้นออกมาอย่างถ้วนถี่!
โดยเฉพาะ!
เมื่อเธอเห็นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง แม้แต่จะเอียงกลับมามองเธอสักครั้งยังไม่มี เธอรู้สึกราวกับทั้งโลกมนุษย์นี้ดับสูญเป็นเงามืดสนิท!
ตลอดทางที่ผ่านมา สองครั้งก่อนหน้า เธอเคยคิดว่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอไม่ทันได้ลงมือ หรือไม่ก็เพราะสภาพแวดล้อมพิเศษ ทำให้ลงมือไม่ได้
แต่ตอนนี้!
ครั้งที่สามนี้ พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอแม้แต่จะหันกลับมาดูลำบากลำบนสักครั้งก็ไม่มี ณ ช่วงเสี้ยววินาทีแห่งความตายนี้ แม้เธอจะโง่เพียงใด เธอก็มองเห็นใบหน้าที่แท้จริงของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของตัวเองได้อย่างถ้วนถี่แล้ว!
"ทำไม?!"
"อาก๊! ทำไม?!"
เธอหวาดกลัว สิ้นหวัง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดรุนแรง!
ความโศกอย่างยิ่งยวด ไม่มีอะไรเหนือไปกว่าหัวใจที่ตายสนิท!
ในความสิ้นหวังของเธอ ไม่ใช่เพียงความหวาดกลัวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความเจ็บปวดที่ความเชื่อศรัทธาพังทลายลงอีกด้วย!
กร๊วบ!
เธอกรีดร้องโหยหวน แล้วในวาระนั้น เธอรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังแทรกซึมเข้าไปทั้งที่กระดูกสันหลังและที่ศีรษะส่วนบนของเธออย่างน่าสะพรึงกลัว!
เธอกรีดร้องออกมาอีกครั้ง!
ร่างของเธอ เลือดกระเด็นกระจาย!
ฮืม!
อย่างไรก็ตาม ในช่วงเสี้ยววินาทีที่เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะตายสนิทนั้นเอง เธอรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่บริเวณลำคอของเธอ สั่นไหวขึ้นอย่างเงียบงัน
ต่อจากนั้น อุ้งเล็บอันน่าสะพรึงกลัวที่แทงเข้าไปด้านหลังของเธอ ก็หยุดนิ่งลงอย่างไร้เสียงเช่นกัน!