หายไปแล้วงั้นรึ?
เข้าตาเพียงแวบเดียว ดวงตาของเขาก็หดแคบลงอีกครั้ง
เพราะเขาพบว่า ตำแหน่งที่เซียวเย่เดิมนั่งอยู่ ตอนนี้ว่างเปล่าเสียแล้ว!
ไปเสียแล้วงั้นรือ?
เร็วกว่าปฏิกิริยาของตนเองอีก!?
……
นครมาร บนท้องถนน
ร่างของเซียวเย่ จู่ ๆ ก็ปรากฏอยู่บนยอดตึกระฟ้าหลังหนึ่ง
เซียวเย่มองไปยังทิศทางที่แรงสั่นสะเทือนบังเกิด
“สะพานโมตูงั้นรือ!”
“ตำแหน่งที่ต่างเผ่าใต้พิภพแห่งนครมารเลือกปรากฏตัวสู่โลกภายนอก ที่แท้ก็คือตรงนั้นเอง!”
เซียวเย่มองเห็นได้ไกล ๆ ว่าบริเวณรอบสะพานโมตูภายในรัศมี 10 กิโลเมตร ถูกลากเชือกกั้นแนวเฝ้าระวังขึ้นเรียบร้อย ประกาศสถานการณ์ระดับสูงสุดแล้ว
รถสังฆราชทหารและทหารหน่วยรบพิเศษ ได้ล้อมพื้นที่แถบนั้นตายลงอย่างสนิท
แรงสั่นสะเทือนเมื่อครู่ ทำให้คนในย่านอื่น ๆ ของนครมารเกิดความโกลาหลขึ้นบ้าง หลายคนคิดว่าเกิดแผ่นดินไหว ต่างพากันวิ่งออกจากตึก บนถนนเต็มไปด้วยความระส่ำระสาย
แต่ภายในรัศมี 10 ลี้รอบสะพานโมตู กลับไม่ค่อยมีความวุ่นวายเท่าใด
เซียวเย่นึกขึ้นได้ว่า ครั้งที่สะพานโมตูสร้างขึ้นในตอนแรก มีเสาคอนกรีตเสริมเหล็ก 12 ต้นที่ต้องตอกลงไปในสายน้ำ แต่กลับตอกไม่ลงเสียที
ต่อมา ฝ่ายก่อสร้างลองหลายครั้งก็ไม่สำเร็จ จึงได้เช่านักฮวงจุ้ยมาทำพิธีแก้ปมปัศจากให้กับสะพานโมตู
หลังจากนั้น เสาคอนกรีตทั้ง 12 ต้น จึงถูกตอกลงไปได้อย่างปลอดภัย
ครั้งนั้นเรื่องนี้ถูกพูดถึงกันอื้อฉาวบนอินเทอร์เน็ต แม้หลายฝ่ายจะออกมาหักล้างข่าว แต่ก็ยังมีคนค้นพบร่องรอยจริง ๆ บางอย่างได้ในโลกความเป็นจริง