ซูหยุนซี!
เซียวเย่มองไปทางขององค์กรมืด แล้วเห็นร่างหนึ่งอย่างชัดเจน!
ร่างนี้เองที่ในชีวิตก่อน กลายเป็นมารในใจที่ใหญ่ที่สุดตลอดการเดินทางในวงการบำเพ็ญเพียรของเขา!
ตอนที่เขาฝ่าสายฟ้าด่านครึ่งก้าวสู่ขั้นจักรพรรดิในชีวิตก่อน มารในใจที่ระเบิดออกมาอย่างรุนแรงที่สุด ก็เป็นเพราะร่างนี้เช่นกัน!
เหตุใดจึงเกิดมารในใจ?
เพราะไม่อยากลืม และไม่มีวันลืม
ในชีวิตก่อน เซียวเย่ไม่ใช่ไม่มีวิธีกำจัดมารในใจนี้ในใจตน
เช่น ลบความทรงจำก่อนอายุ 25 ปี หรือบำเพ็ญธรรมะลืมห่วงใยของวัดเทียนอิน หรือดื่มน้ำแห่งความทรงจำของสถานบำเพ็ญเทียนอิน...
เซียวเย่มีวิธีนับไม่ถ้วนที่จะลืมมารในใจตัวนี้
แต่เซียวเย่ไม่ทำ
เพราะเซียวเย่ไม่อยากทำ
ถ้าในใจไม่เหลือแม้แต่เจ้าแล้ว การมีชีวิตอยู่ต่อไป มันยังมีความหมายอะไรอีก?
สามพันปีแห่งสงครามโลหิต เพียงเพื่อแววตาที่หลับในมารในใจ — ร่างนั้นเหลียวกลับมามองครั้งเดียว!
มารในใจ ก็คือความหวังเดียวของเซียวเย่ในชีวิตก่อน ที่ทำให้เขายังมีลมหายใจต่อไป ท่ามกลางการสังหารไร้ที่สิ้นสุด ภัยอันดาลเรื่อยปราศจากปลายทาง และความเย็นชาไร้ขอบฟ้าตลอดสามพันปี!!
หน้าประตูใหญ่!
สำนักชั้นนำทุกสาย สายตาไร้จำนวนจ้องมองเซียวเย่ แม้แต่ผู้ถ่ายทอดพลังที่แข็งแกร่งที่สุดขององค์กรมืด คาสเตอร์ ก็จ้องมองเซียวเย่เช่นกัน แต่สายตาของเซียวเย่ในวินาทีนี้ มองเห็นเพียงคนเดียวเท่านั้น!
เซียวเย่มองร่างนั้น เหมือนอยากมองให้เห็นจนสิ้นกาลบ้างสิ้นฟ้าบ้าง