“ชั่วขณะนี้ยังสื่อสารกับพวกมันไม่ได้”
“แต่ข้ารื้อใช้มหาอาคมโบราณหนึ่งบังคับปิดกั้นคำสาปมรณะที่ฝังอยู่ในสมองของพวกมันเสียก่อน จากนั้นจึงใช้วิชาค้นวิญญาณ ทำให้ได้ข่าวกรองเล็กน้อยจากเชลยเผ่าพันธุ์นอกโลกหนึ่งตน”
“เผ่าพันธุ์ใต้พิภพ แบ่งออกเป็นสี่ราชสำนักใหญ่ ได้แก่ ตงฮวง ซีโม เป่ย์อวี่ หนันเจียง”
“นอกจากสี่ราชสำนักแล้ว ยังมีนิกายเก่าแก่ลึกลับ ตระกูลชั้นนำที่เป็นอิสระจากราชสำนักทั้งสี่ และนักบำเพ็ญเดินดินจำพวกหนึ่งด้วย”
“อีกทั้งในหมู่เผ่าพันธุ์นอกโลก ยังมีสิ่งที่เทียบเท่ากับเขตหวงห้ามอยู่ด้วย”
“ครั้งนี้ที่บุกมายังมอตู เป็นพวกของราชสำนักตงฮวง”
“คำสาปของพวกมันถูกฝังไว้ในสมอง และถูกประกายด้วยพลังของศาสตราวุธจักรพรรดิ แม้มหาอาคมโบราณนั้นก็ปิดกั้นได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น”
“ชั่วขณะนี้ ข้ารู้เพียงเท่านี้”
นายจางตอบกลับชายชรานั้นในทันที
“อะไรนะ?!”
“สี่ราชสำนักใหญ่งั้นหรือ! ในหมู่เผ่าพันธุ์นอกโลกยังมีสิ่งที่เทียบเท่าเขตหวงห้ามอีกงั้นหรือ... มิติใต้พิภพนี้มันใหญ่โตสักเท่าไรกัน! โลกใต้พิภพนี้มันมีหน้าตาเป็นอย่างไรกันแน่?!”
“ถ้าทำอะไรไม่ได้จริง ๆ ข้าจะนำพลรบบุกเข้าชั้นแสงครามไปเลยดีไหม? หรือไม่ก็ใช้ขีปนาวุธยิงถล่มชั้นแสงครามโดยตรงก็ได้!”
“ลองดูซิว่าจะระเบิดชั้นแสงครามให้แตกสลายได้บ้างหรือไม่!”
ชายวัยกลางคนที่แผ่กลิ่นอายทหารเข้มข้นนั้นลุกขึ้นยืนอีกครั้ง!
ชัดว่าข่าวนี้ทำให้เขาตะลึงงัน!