"แผนใหญ่แตกแล้ว!"
"ไป!"
"ออกจากเมืองก่อน ค่อยเล่าระหว่างทาง!"
เซียวเย่พอได้ยินสยงเจี้ยนเฟยพูดขึ้น ก็สูดลมหายใจลึก ๆ พยายามกดความตะลึงในใจลง แล้วบังคับตัวเองให้ระงับสติไว้อย่างเด็ดขาด
ทันทีถัดมา เซียวเย่คว้าตัวซูหยุนซีที่อยู่ข้าง ๆ หันตัวผลักประตูเปิดออก แล้วเดินออกไปยังถนนสายหลักโดยตรง
ในจังหวะเดียวกันนั้น เซียวเย่ก็ระดมวิชาลับขึ้นมาหนึ่งชุด กลบร่องรักษาพลังบนตัวเองจนมิดเชื้อมิดขอบ
"ไ ไงน่ะ?!"
"แผนใหญ่แตกแล้ว? แผนอะไร? แตกยังไง?"
"ต ตอนนี้ออกจากเมืองได้แล้วเหรอ? ข้างนอกไม่ใช่มีหนูตัวมหึมาร้ายกาจกับโครงกระดูกยักษ์แปลกประหลาดนั่นดักอยู่เต็มไปหมดหรือไง?! ต ตอนนี้ออกได้จริงน่ะ?!"
สยงเจี้ยนเฟยตะลึงงันจนพูดติด ๆ ต่อ ๆ
แต่แม้จะตะลึง ปฏิกิริยาของสยงเจี้ยนเฟยก็ไม่ได้ช้า เขารีบสะบัดตามขึ้นมาทันที
บรรพบุรุษรุ่นที่สองของตระกูลจงได้ยินเสียงก็สะดุ้งฮือขึ้นทั้งตัว
คนอื่น ๆ ของตระกูลจง ความตะลึงในดวงตาก็ระเบิดพร้อมกันแทบทั้งหมด
แต่บรรพบุรุษรุ่นที่สองของตระกูลจงในตอนนี้กลับไม่รีบถาม
เขารู้ว่าถ้าเซียวเย่มีเวลาพูด เซียวเย่คงเอ่ยขึ้นมานานแล้ว
ตอนนี้เซียวเย่ไม่พูด แถมยังรีบออกจากที่จนเกือบเป็นการหนี ย่อมแปลว่าเรื่องตอนนี้เร่งด่วนถึงขีดสุด
"ลูกแก้วกลม ๆ ที่เหมือนดวงจันทร์สีเลือดเมื่อกี้นั่น คือดวงตาของแผนการนับหมื่นปีทั้งหมดของเมืองผีนี้!"
"ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พวกหนูตาแดงบ้าคลั่งกับโครงกระดูกแปลกประหลาดนอกเมืองนั่น น่าจะถูกควบคุมโดยหนอนต้องสาปเช่นกัน!"