อุโมงค์มืดสนิท ในความลึกของอุโมงค์ มีลมเย็นพัดผ่านมา
เซียวเย่เรียงลายมือประสานเคล็ดขึ้นอย่างไร้เสียง ร่างกายในวินาทีนี้ตึงเครียดจนถึงขีดสุด!
ฝีเท้าของเซียวเย่ก็ช้าลงมาก
"หลวีเหอ สั่งผู้ติดตามของเจ้าให้เร่งจังหวะ!"
พ่อบ้านแก่ของตระกูลจางเดินอยู่ท้ายสุดของเหล่าผู้แข็งแกร่งระดับครึ่งก้าวสู่ขั้นเทพของตระกูลจาง เห็นว่าเซียวเย่เดินถึงปากถ้ำได้อย่างรวดเร็ว แต่พอเข้าไปในถ้ำแล้วกลับช้าลงมาก จึงเป็นฝ่ายรีบเร่งเสียงหนึ่งครั้ง
"เปลือดแพล้ง!"
"เปิดทางช้าขนาดนี้ ให้ข้ามาเอง!"
ฉับ!
แต่พอเสียงพ่อบ้านแก่ตระกูลจางเพิ่งจบลง ผู้แข็งแกร่งระดับครึ่งก้าวสู่ขั้นเทพคนหนึ่งของตระกูลจางที่เพิ่งก้าวเข้ามาในอุโมงค์ได้ไม่กี่ก้าวกับพูดด่าออกมาทันที แล้วเร่งความเร็วอย่างกะทันหัน ก้าวใหญ่เดินไปยังสุดปลายอุโมงค์
"เซวียนเฉิง…"
เผ่าพันธุ์อื่นอีกคนหนึ่งที่คุ้นเคยกับผู้แข็งแกร่งระดับครึ่งก้าวสู่ขั้นเทพผู้นั้นเห็นดังนั้นก็อึ้งไปชั่วขณะ
ที่นี่คือสุสานผีน่าสะพรึงกลัว!
แม้จะผ่านมาจนถึงตอนนี้ยังไม่มีเรื่องไม่คาดคิดใดเกิดขึ้นจริง แต่ทุกคนต่างชัดเจนดีว่าที่แห่งนี้คือสถานที่แบบไหน การเดินไปให้ถึงหน้าสุดจะต้องเผชิญความเสี่ยงแค่ไหน
จะเดินไปเปิดทางที่หน้าสุดด้วยตนเอง?!
สมองมีปัญหาหรือ?
เขาอยากจะเอ่ยห้าม แต่คำยังไม่ทันจบ ชายเผ่าพันธุ์อื่นที่ศีรษะงอกแฉกโผล่คล้ายเขากวางก็ได้ก้าวเดินไปถึงหน้าสุดแล้ว