ผ้าคลุมหน้านี้ มันคืออะไรกันแน่?!
ทำไมจางหลิงถึงจำผ้าคลุมหน้านี้ได้ขึ้นใจถึงขั้นนั้น?!
โลกใต้พิภพแห่งนี้ จะมีเขตหวงห้ามน่าสะพรึงกลัวด้วยเหรอ?
เซียวเย่มองผ่านวิชาต้องห้ามของหลินเหยา เห็นความทรงจำในจิตใจของจางหลิง ทำให้เซียวเย่ตะลึง!
หลินเหยามองผ้าคลุมหน้านั้น ท่าทางเหมือนก็อึ้งไปชั่วขณะ
หล่อนดูเหมือนจะจดจำผ้าคลุมหน้านี้ได้เช่นกัน แววตาของหล่อนพลันเปี่ยมไปด้วยความตะลึงและเซื่องซึมอย่างหาที่เทียบมิได้!
ซัด!
อาการประจำมือของหล่อน ณ ขณะนี้ก่อตัวและแปรเปลี่ยนขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
ดูเหมือนหล่อนอยากจะมองลึกเข้าไปในสิ่งที่ซ่อนอยู่ในจิตใจของจางหลิง!
ร่างภาพ!
ยิ่งอาการมือแปรเปลี่ยน ร่างของจางหลิงยิ่งเปลี่ยนไปตาม
ตอนนี้เธอเหมือนยืนอยู่บนถนนโบราณที่แฝงความลึกลับ หากแต่บนถนนนั้นกลับมีหมอกหนาคลุกรอบด้าน
มองไปรอบถนน ระยะการมองเห็นแทบไม่ถึงเมตรเดียว
ทุกสิ่งเกินเมตรนั้นล้วนพร่าเลือนสิ้นเชิง!
ซ่าล่าล่า!
กลางหมอกหนามีเสียงดังขึ้น!
บนฟากฟ้าเหมือนมีฝนร่วงหล่น!
ทว่าฝนนั้นเป็นสีแดงเข้มจัด เม็ดฝนราวเส้นขนสีแดง!
ยิ่งฝนร่วง แผ่นฟ้าและแผ่นดินก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มทั่วทั้งแผ่น!
เมื่อฝนนั้นตกลงมา บนถนนอันเงียบสนิทราวดินแดนแห่งความตายเบื้องหน้า ก็มีย่างเท้าหนึ่งดังแว่วมาจากแดนไกลในขณะนี้
จากเสียงฟังดูเหมือนฝีเท้านั้นก้าวไปไม่เร็ว
แต่!
ระหว่างการหายใจหนึ่งครั้ง เสียงฝีเท้านั้นกลับมาถึงเบื้องหน้าเสียแล้ว